Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: stilte

stilte 28 jan 2018 11:03 #1

Het hoeft niet altijd grappig te zijn.


Hier is de stilte even aan de macht

Geen mooier revolutie dan de nacht
waarin de sneeuw besloten heeft om zacht
de wereld zonder woorden in te lijven

Het schijnt dat diepe sporen langer blijven
op plaatsen waar geen indruk wordt verwacht

Geen mooier zin om wit op wit te schrijven:
Hier is de stilte even aan de macht
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

stilte 29 jan 2018 11:56 #2

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1270
  • Ontvangen bedankjes 619
Geen light verse, Otto, maar wel mooie poëzie. Alleen al die eerst drie regels. Die zou je met plezier uit je hoofd leren om de stilte ook in jezelf te laten neerdalen.

Groetjes,
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Otto van Gelder
Tijd voor maken pagina: 0.764 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

59 jaar later

Zeg bent u daar, mevrouw, mevrouw, ik dacht, ik roep maar even:
Joehoe! Het schaap Veronica stond bij de open deur.
Wie daar? riepen de dames Groen, wij hebben al gegeven,
Wat doet u hier? We willen rust en verder geen gezeur. 

Maar dames toch, ik ben het hoor, u zult mij vast herkennen,
Ik kwam vaak op visite, vroeger, voor een kopje thee.
U vond het fijn om mij met snoep en taartjes te verwennen.
De dames keken naar het schaap en schudden traag van nee.

 Nou ja, meenden de dames toen, kom toch maar even boven,
Wel voeten vegen, lieve kind, hoe heet u ook alweer?
Veronica het schaap mevrouw, het is niet te geloven,
De jaren gaan zo vlug voorbij, weet u het echt niet meer? 

Het schaap hing snel haar mantel op en kwam de suite binnen,
Ze keek oplettend om zich heen en zei wel wel, zo zo,
Er is hier niets veranderd, zeg, waar zal ik eens beginnen…
Neemt u toch plaats, mejuffrouw schaap, neem plaats in de krapo. 

Eerst was er thee met kaakjes, het gesprek viel wel wat tegen.
Het werd een uurtje later en ze kreeg een glaasje rood.
De dominee, hoe vaart hij? vroeg Veronica verlegen.
Ocharm, snikten de dames Groen, de dominee is dood. 

U moet maar gaan, klonk toen een stem, ’t is tijd voor het toilet.
De dames krijgen straks hun pil en gaan terstond naar bed.