Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Wat is er weg

Wat is er weg 19 apr 2019 15:58 #1

  • Raben
  • Raben's Profielfoto
ik zou je dat wel willen geven
wat je nodig hebt in je bestaan
een beetje onderricht of leven
waar een beetje van is ontdaan

toch zou ik je liever brieven sturen
van mijn vrienden ver hier vandaan
want je koestert enkel het gluren
omdat je niet wist wie het had gedaan

maar je zat nog met aantal vragen
wat ontvreemdde hij uit het kastje
waren het blousen met vuile kragen
of toch alleen vaders zijn pasje
Laatst bewerkt: 19 apr 2019 17:17 door Raben.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Wat is er weg 19 apr 2019 21:26 #2

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1073
  • Ontvangen bedankjes 1275
Hallo Raben,

Graag reageer ik even op je nieuwe gedicht.
Wat de inhoud betreft, wil ik het kort houden. Het lijkt erop dat je gedichten steeds een persoonlijk verhaal bevatten. Prima natuurlijk, maar in dat geval moet je proberen je te verplaatsen in de lezer en jezelf de vraag stellen: wat zal duidelijk voor hem zijn en wat niet.

Wat het metrum betreft, wil ik hetzelfde doen als Arjan de vorige keer: het in een goed jambisch metrum zetten, zonder de inhoud wezenlijk te veranderen. Ik vind wel dat je wat vooruit bent gegaan, maar nog niet genoeg.
Ik wil je graag als tip geven om dan beurtelings je eigen versie en mijn versie hardop te lezen, een aantal malen achter elkaar.

ik zou je dat wel willen geven
wat nodig is in je bestaan
een beetje onderricht of leven
waarvan een beetje is ontdaan

toch zou ik liever brieven sturen
van vrienden verre hier vandaan
want jij bewaart alleen het gluren
niet wetend wie het heeft gedaan

je zat nog met een aantal vragen
wat pakte hij toch uit het kastje
de bloesjes soms met vuile kragen
of toch alleen zijn vaders pasje

Hartelijke groet,
Wim
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Ik dicht plezier
Laatst bewerkt: 19 apr 2019 21:27 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Wat is er weg 21 apr 2019 10:55 #3

  • Raben
  • Raben's Profielfoto
Dank Wim

Voor de aanpassingen,het loopt gewoon beter.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.133 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Een onbekende vertaling van The Raven 4


[youtube]JQyGWZWqKT8[/youtube]

 

Het is verleidelijk alle vertalingen nu naast elkaar te zetten en met elkaar te vergelijken, maar dat levert een onleesbare lange brei op; ik volsta met een paar voorbeelden van de eerste regels van het tweede couplet, enkel om te laten zien hoe er vergeefs geworsteld is met een onvertaalbare vorm en keer op keer een bittere nederlaag wordt geleden met gewrongen en gekunsteld taalgebruik of het noodgedwongen loslaten van de oorspronkelijke beeldspraak:

“Ah, distinctly I remember, it was in the bleak December
And each seperate dying ember wrought its ghost upon the floor “

Edgar Allan Poe


"Middernacht had juist geslagen, toen mijn oogen scheemrend zagen,
Hoe in 't vlammend vuur met vlagen, schimmen dwarlden heen en weer.”

John F. Malta, 1887Og

Ogen die schemerend zien, jawel. En wat dacht je van schimmen die met vlagen heen en weer dwarlen? 

"Ik herinner mij die uren duidelijk; dien December guur en
op het vloerkleed de figuren, stervend in de sintelgloor.”

Gerard den Brabander, 1944

Tja, decemberguren en in een sintelgloor stervende figuren; dat zou ik mij ook duidelijk herinneren.

"Helder staat het in gedachten, 't was een barre winternacht en
elk afzonderlijk stervend gloeihout wierp zijn spookspel op de vloer.”

Bob den Uyl, 1983

 Op een zo’n winternachten is zo’n spookspel al erg, laat staan op twee. Geen wonder dat die gloeihouten (waar kun je die kopen?) ze op de grond wierpen. 

"De midwinterwinden woeien toen 'k mijn voeten voelde schroeien
Aan de haard die in zijn gloeien enge schijnsels wierp terneer.”

Carel Alphenaar, 1993

Daar sta je dan, met niet alleen ernstig geschroeide voeten (wie gaat er nu ook tegen de haard aan staan- de enige manier waarop je je voeten ergens aan kunt schroeien) maar ook nog terneergeworpen enge schijnsels die overal om je heen liggen.

"Ach, ik heug de kille nacht, die mij die december bracht,
Sintels stierven met een klacht van spookschijn als verweer.”

Berrie de Boer, 2010 

Dit blijft al dichter bij de beeldspraak van  stervende sintels (niemand gebruikt verder  het voor de hand liggende sintels, simpel omdat niet met het rijm uitkomt, behalve onze Gerard met zijn gloor) maar met spookschijn klagen blijft een zwak verweer tegen de dood.

"Het was December en van boven kwam de koude aangestoven:
Ieder kooltje bij het doven wierp zijn spookgestalte neer”

Erik Bindervoer en Robert-Jan Henkes, 2008

De laatsten mogen blij zijn met de vertaling van Thé Lau, anders waren zij het dieptepunt geweest in de reeks. Bij hun komt het allemaal van boven. Je schrikt je rot als die kou zo aan komt stuiven van boven. De tweede regel, eerlijk is eerlijk, blijft het dichtst bij de beeldspraak, al moet de zin daarvoor wel kromgebogen worden (“Dichterlijke vrijheid is gewoonlijk dichterlijk onvermogen”: Drs. P) - al wordt er alweer neergeworpen- maar dat maken ze ruimschoots goed met de volgende regels:

"O, ik snakte naar de morgen!  Boekenwijsheid, diep verborgen,
Had mij troost moeten bezorgen – om Leonoor zo efemeer “‘

Boekenwijsheid’ staat qua betekenis wel heel erg ver van ‘over many a quaint and curious volume of forgotten lore’. Minder efemeer zou ik zeggen. 

(wordt vervolgd)