Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Dat het ooit voorbij zou gaan

Dat het ooit voorbij zou gaan 2 maanden 1 week geleden #1

Dit is een éénmalige plaatsing van een vrij vers.

Dat het ooit voorbij zou gaan


ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?

wij komen later schat, toe ga nu maar

ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan

dat het ooit voorbij zou gaan

hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij

ik zie je later, toe ga nu maar

hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan

dat het ooit voorbij zou gaan

nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert

dat het nooit voorbij zal gaan
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.177 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het pak van Sjaalman

Praktijkles 

Wat was ze mooi, de Franse lerares!
En dan nog dat vertederend accent!
Zij had veel op het mijne aan te merken 

Van vrouwen ben ik geen kritiek gewend
Maar wilde best mijn uitspraak wat versterken
Terwijl mijn libido daarbij niet sliep 

We gaan eerst, zei ze, aan de klinkers werken
Klonk goed! Dus zei ik: 'Çe n'est pas une pipe!'
En gaf haar een aanschouwelijke les 

Haar lippen vormden duidelijk een eau
Het werd een klinkende fellatio!  

Over de klinkletters.


(uit de bundel Het pak van Sjaalman)

Koop koop koop