Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Higgledy Piggledy

Higgledy Piggledy 30 juli 2016 17:13 #1

Aren’t we fortunate!
Choice marks democracy
Choose thou between
A wild boar and a witch

One tramples women’s rights
Uncompromisingly
While number two conjures
War with each itch
Laatst bewerkt: 30 juli 2016 19:11 door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Higgledy Piggledy 30 juli 2016 17:25 #2

  • Ditmar Bakker
  • Ditmar Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 819
  • Ontvangen bedankjes 134
Even het lidwoord weer invoegen voor 'witch'. Compliment voor het gebruik van de apostrof, die op de voorpagina vergeten was.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning

Higgledy Piggledy 31 juli 2016 00:29 #3

I stand corrected Ditmar.
Leuk Hendrikje, maar geen higgledy piggledy.
Dat is de oervorm van het ollekebolleke, waarbij de eerste regel uit een onzinkreet (jickery pockery, higgledy piggledy etc.) moet bestaan en de tweede regel uit een eigennaam bestaat.Strikt genomen moet ook elke regel uit een dubbele dactylus bestaan, waartegen ik een keer zondig omdat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen. Drs. P heeft de regels voor het Nederlands veranderd in het ollekebolleke. Regel 3/4 en 7/8 mogen anders afgebroken, en de eerste regel bestaat uit een kreet, motto, verzuchting o.i.d. omdat die onzinkreet overbodig is en nergens op slaat. Dit is dus een Engels ollekebolleke.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Higgledy Piggledy 31 juli 2016 10:29 #4

Dank voor de toelichting, Jaap. Ik was me niet bewust van het verschil tussen een OB en een HP. Mijn OB borrelde op na het lezen van jouw HP, vandaar die titel.
Laatst bewerkt: 31 juli 2016 12:10 door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.142 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Voorlopige kennisgeving

Jolijn stond als een windhaan in het leven
Ze brak zich over elke scheet het hoofd,
Een zoekster die haar leven lang bleef zweven
En niemand haar vertrouwen dorst te geven

Hoe ik me ook voor haar heb uitgesloofd
Het jawoord heeft ze dertig jaar vermeden
Al waren wij een keer bijkans verloofd
Wat haar haast van haar zinnen heeft beroofd

Soms had zij liefst haar polsen doorgesneden
Ofschoon ze ook wel honderd jaar werd graag
Die kans hoort nu voorgoed tot het verleden
Want zij is domweg van de trap gegleden

Begraven of cremeren, is mijn vraag…
U hoort het morgen, of misschien vandaag



Frits Criens: 'Wat een toeval dat gedicht van Maarten Beemster. In mijn bundel die komend voorjaar bij de Contrabas verschijnt, staat een sonnet met nagenoeg dezelfde clou. De titel van de bundel wordt hoogstwaarschijnlijk: Zo’n plastuit lijkt mij ideaal. '