Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: groeten uit Schotland

groeten uit Schotland 22 juli 2017 17:03 #1

  • Jolien van Eke
  • Jolien van Eke's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • Berichten: 155
  • Ontvangen bedankjes 183
Dit gedicht is een prachtige sfeertekening van een bijna vergaan, uit elkaar vallend cafeetje:de scharnieren, de vlieg, de weemoed roepen bij mij ogenblikkelijk een beeld op. Dat beeld komt echter niet overeen met de foto die erbij gezet is; veel te wit, te netjes gestuct, te aangepast. Volgens mij doet de foto dus afbreuk aan het vers. Sta ik hier alleen in of vinden meer mensen dit? Ik wil graag over smaak twisten.

Opmerking 2: waarom staat de naam van de maker niet bij de gedichten uit het archief? Als nieuwkomer kan ik nog niet aan de stijl zien van wie het afkomstig is.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

groeten uit Schotland 22 juli 2017 19:41 #2

Inderdaad een prachtig gedicht. De foto roept eerder een idyllisch beeld op dan een van verval, maar ik heb er geen moeite mee. En ook: probeer maar eens een foto te vinden van een café dat echt spoort met het gedicht.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

groeten uit Schotland 22 juli 2017 20:27 #3

  • Remko Koplamp
  • Remko Koplamp's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1302
  • Ontvangen bedankjes 756
Jolien schreef :
Opmerking 2: waarom staat de naam van de maker niet bij de gedichten uit het archief? Als nieuwkomer kan ik nog niet aan de stijl zien van wie het afkomstig is.

Door op de titel te drukken komt het archiefvers groter naar voren en zie je de naam van de maker, Jolien.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

groeten uit Schotland 22 juli 2017 23:49 #4

De foto toont de alleroudste pub in Schotland. Daar ligt vast wel een dode vlieg binnen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

groeten uit Schotland 23 juli 2017 11:01 #5

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3997
  • Ontvangen bedankjes 1006
Door op de titel te drukken komt het archiefvers groter naar voren en zie je de naam van de maker, Jolien.

Wist ik ook niet. Erg nuttig. Dank, Remko.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.149 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Relikwibus



De Relikwibus heeft een steen,
die ligt op zijn balkon.
Daar hinkelt hij driemaal omheen
bij ’t opgaan van de zon.
God weet wat hem te wachten staat
als hij dat een keer overslaat.
  
De Relikwibus eet beschuit
met muisjes als ontbijt.
Per kleur telt hij die muisjes uit
voor alle zekerheid.
Een uitgebalanceerd dieet
voorkomt onnoemelijk veel leed. 
 
De Relikwibus heeft een vis
die rondzwemt in een kom.
Zolang de toestand gunstig is
maakt die zijn bocht linksom.
Maar draait hij naar de andere kant,
dan is er vast iets aan de hand.
  
De Relikwibus draagt een pet
die ooit de Sint hem gaf.
Hij heeft hem destijds opgezet
en zet hem nooit meer af.
Waait hij ooit weg of raakt hij zoek,
dan komt dat in het Grote Boek.
 
De Relikwibus heeft een baard
(naar voorbeeld van zijn pa)
waarin hij spiekbriefjes bewaart
met Dag en O en Tja.
Die antwoorden zijn altijd goed
als hij op straat iemand ontmoet.
  
Eens moet de Relikwibus gaan,
dan hinkelt hij naar zee
en bij het schijnsel van de maan
breekt hij zijn steen in twee.
Hij eet nog eenmaal een beschuit
en wuift zijn vis het zeegat uit.
 
Zijn pet heeft hij voor ’t laatst bewaard.
Hij mikt, hij slikt en staart hem na.
Hij frummelt even aan zijn baard
en zegt dan: ‘Tja.’