Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: groeten uit Schotland

groeten uit Schotland 1 jaar 5 maanden geleden #1

  • Jolien
  • Jolien 's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • Berichten: 123
  • Ontvangen bedankjes 110
Dit gedicht is een prachtige sfeertekening van een bijna vergaan, uit elkaar vallend cafeetje:de scharnieren, de vlieg, de weemoed roepen bij mij ogenblikkelijk een beeld op. Dat beeld komt echter niet overeen met de foto die erbij gezet is; veel te wit, te netjes gestuct, te aangepast. Volgens mij doet de foto dus afbreuk aan het vers. Sta ik hier alleen in of vinden meer mensen dit? Ik wil graag over smaak twisten.

Opmerking 2: waarom staat de naam van de maker niet bij de gedichten uit het archief? Als nieuwkomer kan ik nog niet aan de stijl zien van wie het afkomstig is.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

groeten uit Schotland 1 jaar 5 maanden geleden #2

Inderdaad een prachtig gedicht. De foto roept eerder een idyllisch beeld op dan een van verval, maar ik heb er geen moeite mee. En ook: probeer maar eens een foto te vinden van een café dat echt spoort met het gedicht.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

groeten uit Schotland 1 jaar 5 maanden geleden #3

  • Remko Koplamp
  • Remko Koplamp's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1216
  • Ontvangen bedankjes 705
Jolien schreef :
Opmerking 2: waarom staat de naam van de maker niet bij de gedichten uit het archief? Als nieuwkomer kan ik nog niet aan de stijl zien van wie het afkomstig is.

Door op de titel te drukken komt het archiefvers groter naar voren en zie je de naam van de maker, Jolien.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jacob van Schaijk, Jolien

groeten uit Schotland 1 jaar 5 maanden geleden #4

De foto toont de alleroudste pub in Schotland. Daar ligt vast wel een dode vlieg binnen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

groeten uit Schotland 1 jaar 5 maanden geleden #5

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3744
  • Ontvangen bedankjes 856
Door op de titel te drukken komt het archiefvers groter naar voren en zie je de naam van de maker, Jolien.

Wist ik ook niet. Erg nuttig. Dank, Remko.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.131 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De Knoertendoder



De Knoertendoder schaamt zich dood.
Zijn konen kleuren purperrood
want hij heeft heel wat uit te leggen.
Hij durft het bijna niet te zeggen:
zijn levenswerk bleef onvolvoerd,
nog nimmer doodde hij een Knoert.

Zijn opa heeft hem indertijd
niet onsuccesvol opgeleid
met knots en slinger, bijl en blijde.
Helaas was bij diens overlijden
één kwestie nog onaangeroerd:
waaraan herkennen wij een Knoert?

Hij heeft een Gippel gif gevoerd,
een Polk geplet, een Murk gemoerd;
zelfs kraakte hij diverse Krangen –
het werd met hoongelach ontvangen.
Zo heeft hij jaren aangeklooid
en Knoerten doden deed hij nooit.

Net toen hij dacht: ’t zit me tot hier!
ontmoette hij een wijfjesdier
wier zoete zang hem zo ontroerde
dat hij haar vloerde en ontvoerde.
De bruid bleek Stoere Doerian,
de laatste Knoert van Knoertistan.

Nu strijdt zijn liefde met zijn trots:
nog steeds ligt onder ’t bed die knots…
In weerzinwekkend woeste dromen
weet hij zich soms niet in te tomen
en kleuren lakens purperrood.
‘De schat!’ zingt zij. ‘Hij schaamt zich dood.’

 
 

Koop koop koop