Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: recensie

recensie 12 feb 2018 19:19 #1

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3997
  • Ontvangen bedankjes 1006
De recensie van de bundel ‘lichtvoetig’ door Mien Meining (pseudoniem) is voor mij aanleiding voor een vraag aan het forum;
Ik heb meegedaan aan twee dichtwedstrijden, de eerste was ‘Hillegom’. Men geeft dan een bundel uit, en daar staan dan jouw verzen in naast betere en slechtere verzen. Beter is niet erg, maar aangezien er ook kaf geselecteerd is, doet dat afbreuk aan het geheel en dus aan jouw werk. Reacties?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

recensie 12 feb 2018 21:17 #2

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2143
  • Ontvangen bedankjes 1008
Als alle slechtere verzen afvallen blijft er maar één beter vers over...
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

recensie 12 feb 2018 22:10 #3

Bas, kun je een linkje geven naar die recensie?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

recensie 12 feb 2018 23:14 #4

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2143
  • Ontvangen bedankjes 1008
Voorpagina, Hendrikje
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

recensie 13 feb 2018 10:15 #5

Bas, ik zou er niet mee zitten, hoor. Contrast kan juist een voordelig licht schijnen op dat wat boven het maaiveld uitkomt in de ogen van de lezer.

Ik vind het een evenwichtige recensie.
Laatst bewerkt: 13 feb 2018 10:16 door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.127 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

P-remière

We eindigen daar, waar het begon
In1939 begon Heinz zijn studie in Rotterdam en was in 1941 verantwoordelijk voor de opheffing van het Rotterdamsche Studenten Corps door een de Duitsers onwelgevallige publicatie. Na zijn gevangenisstraf week hij uit naar Zwitserland en vertrok van daaruit in 1944 als vrijwilliger naar het bevrijde Parijs met een rodekruiscolonne.
Hij hield zich na de opheffing hiervan een poos in leven als barpianist voor Amerikaanse soldaten. Na zijn terugkeer hervatte hij zijn studie in Rotterdam en werd secretaris van het herrezen Rotterdamsche Studenten Corps.
In de Rotterdamsche Studenten Almanak van 1945/46 verschenen zijn eerste gedichten in druk.
Vandaag als herinnering beelden van deze unieke uitgave.
De illustraties zijn ook van hem, (behalve zijn portret voorin ) en we zien in de teksten al de latere woordkunstenaar. Het bluesnummer is ongetwijfeld geïnspireerd op zijn tijd in Parijs.