Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Mawaddes

Mawaddes 28 apr 2012 12:40 #1

Klooster 2

Om drie uur treed ik aan; de Metten op de rol
Dat duurt zowat een uur; zes psalmen houd ik vol.
Een uurtje weer naar bed, mijn warme knusse hol.
Maar dan is het weer tijd, hoewel ‘k van slaap nog tol:
De Lauden op ’t program. (De sterfdag van abt Nol).
De ochtend niet voorbij, die staat voor mij nog bol
Van Priem en Sext en Noon. Hun psalmen zijn te dol.
De Vespers volgen nu en zijn volstrekt geen grol,
Completen aan de beurt; het einde van de lol.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Mawaddes 29 apr 2012 15:53 #2

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
Aanzichtkaart

De mensen hier zijn potig, lichtgeraakt en zwart.
Het is dus zaak dat ik geen autochtonen tart.
Zo eet ik wat de pot schaft, voor het grootste part
Ogen van schapen, stierenballen, geitenhart.
Ik woon bij dorpshoofd Pumibol, die mij graag sart.
Hij zwaait dan met een roe, ook wel geheten ‘gard’.
Ik wil terug naar huis, maar tot mijn grote smart
Zijn hier geen automaten voor mijn creditcard.
Ik groet u hartelijk, uw zeer benarde bard.

www.hetvrijevers.nl/index.php/11-news/ee...men-deel-71-mawaddes
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Mawaddes 30 apr 2012 18:35 #3

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4071
  • Ontvangen bedankjes 1049
Ogen van schapen, stierenballen, geitenhart. Katja, wat is dit voor metrum?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Mawaddes 01 mei 2012 09:54 #4

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
Alexandrijnen hebben de neiging een beetje eentonig te worden, Bas, dus ik dacht, kom, ik las aan het begin van de vierde regel even een dactylus in. Wat dat betreft is het dus een mawaddes speciaal geworden, ik ben hier zelf erg content mee en ga er niet verder over in discussie.

Zorgelijker is het feit dat de caesuur, laat ik zeggen, menigmaal op de juiste plaats valt, maar ook weleens niet.
Ik had nog niet van dat nieuwe martelwerktuig voor vormdichters gehoord en dacht dat bij zes versvoeten er wel vanzelf ergens in het midden een rustpunt zou vallen, maar ontdekte later dat dat rustpunt bij het gedicht van Jaap steeds exact na drie versvoeten optreedt.
Eén troost: bij het schitterende sonnet in alexandrijnen van Willem Kloos ‘Van de zee’ valt de caesuur in de laatste regel ook niet precies in het midden. Zou ik dan toch aanleg hebben?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Mawaddes 01 mei 2012 11:06 #5

Sorry Katja, maar een dactylus midden in een zee van alexandrijnen gaat me te ver!
Overigens vind ik dat de cesuur precies midden in de regel, negen regels achter elkaar, het vers tot een dreun maakt. Dat is dan ook meteen mijn bezwaar tegen de mawaddes, welk bezwaar alleen nog maar verstrekt wordt door het monorijm. Dat neemt niet weg dat Jaap alleen maar de brenger van de boodschap is. En in het Ethiopisch klinkt het vast prachtig, wanneer al die koptische monniken met een kaars in de hand door de nacht schrijden.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.245 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

J.C. Bloem

               

 

       De dagen werden tergend langzaam maanden, 
                de maanden regen zich aaneen tot jaar;  
                ik loop weer langs het stille pad langswaar 
                wij beiden samen ooit getweeën gaande, 

                onszelf veroordeeld hadden tot elkaar 
                en ons een korte wijle tweezaam waanden, 
                elkanders allerdichtste nabestaanden; 
                maar ook ons liefdesbed verwerd tot baar. 

                Wat valt voor troost aan leven te ontlenen 
                wanneer elk herfstblad wegdrijft in de goot, 
                wat komt reeds bij de aanvang is verdwenen 

                en het verlangen naar de liefde metterdood 
                steeds door één waarheid wordt beschenen; 
                de eerste kus waarmee je mij verstoot?


 

Vandaag is het de sterfdag van de dichter J.C. Bloem, dus een mooi gedicht in zijn stijl leek me wel gepast, al zal de oplettende lezer zien dat het een bout-rimé is met rijmwoorden uit een sonnet van Jean Pierre Rawie.