Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Het verhaal van een klokkenmakersfamilie.

Het verhaal van een klokkenmakersfamilie. 28 juni 2012 18:41 #1

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4016
  • Ontvangen bedankjes 1014
Heeft de redactie warempel een foto van Hans Koekoek gevonden!
Laatst bewerkt: 28 juni 2012 18:42 door Bas Boekelo.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Het verhaal van een klokkenmakersfamilie. 04 juli 2012 16:42 #2

  • Adriaan van Dam
  • Adriaan van Dam's Profielfoto
Beste Bas,

Onbegrijpelijk dat er nog geen reactie is gekomen op dit vermakelijke werkstuk.
Ik vind verhaal, rijm en bovenal het ritme getuigen van degelijk vakmanschap.

Je Koos
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Het verhaal van een klokkenmakersfamilie. 04 juli 2012 19:17 #3

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4016
  • Ontvangen bedankjes 1014
Koos, hartelijk dank voor je juiste conclusie. Maar in ernst, geen commentaar is ook geen fouten.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.152 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

een schapenstreek

Men zat gezellig, zondagmiddag, zonnig in de suite,
de dames Groen die breiden samen aan een wollen sjaal,
de dominee was na de dienst ontboden op visite,
het schaap Veronica dat las een boek, een reisverhaal.

Ha, zei Veronica, ik heb het altijd ergens wel geweten,
ik kom als schaap niet hier maar van daarginds heel ver vandaan,
want ooit heb ik in hoge woeste landschappen gezeten …
Ach, riep de dominee, u komt dus werkelijk van de maan?

Zeg dominee, u moet het arme schaap toch niet zo plagen,
de dames Groen die breiden ondertussen vruchtbaar door,
juffrouw Veronica heeft existentiële vragen,
dan bieden wij haar welbeleefd ons luisterende oor.

Ik lees hier, zei Veronica, met blosjes op haar wangen,
van de Faeröer, ‘t schapeneiland, mijn geboorteland!
Ik krijg opeens een groot en sterk verhuisverlangen,
ik weet het zeker, later word ik schaap en emigrant!

Je hoorde in de suite liefst een viertal naalden vallen,
de dames Groen verstijfden, werden bleker om de mond,
de dominee die wreef onder zijn bril over zijn wallen,
ze sputterden: Maar hier, bij ons, is uw geboortegrond!

Veronica riep proestend: Zo, dat was toch wel touché!
Wie wil er nog zo’n lekker bokkenpootje bij de thee?