Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: krentjebrij (Groningse gerechten 13)

krentjebrij (Groningse gerechten 13) 15 sept 2017 13:09 #1

Krentjebrij
1.
Doorgaans stel ik
Niet veel eisen
Aan de woorden
En de taal

De clichés en
Barbarismen
Sind mir völlig
Scheissegal

2.
Het jargon van
Licht verzuurde
Spellingzwakke
Twitteraars

Met een drang tot
Zelfvergroting
Lap ik vrolijk
Aan mijn laars

3.
Toch moet ik U
Hier bekennen
Is er één woord
Dat niet deugt

Want het monster
Watergruwel
Was de kwelgeest
Van mijn jeugd

4.
In het zwembad
Bij het douchen
Vanuit sloten
Dreigde hij

Maar de taal bleek
Leugenachtig
want het ging om
krentjebrij
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

krentjebrij (Groningse gerechten 13) 15 sept 2017 13:45 #2

  • Rudy Menthère
  • Rudy Menthère's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 269
  • Ontvangen bedankjes 208
Leest heel lekker! Leuk vers!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

krentjebrij (Groningse gerechten 13) 15 sept 2017 16:23 #3

Prachtig. Spicht is naar mijn idee een ondergewaardeerde en in ieder geval te weinig toegepaste versvorm!
Laatst bewerkt: 15 sept 2017 16:23 door Frans Woortmeijer.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.152 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Een kalme dag (Alexandrijn)



De voordeur gaat van ‘t slot ik stap over de dorpel
Er schijnt een vale zon, de blauwe lucht toont leegte
De koeien in de wei het zijn er haast wel dertig
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf

Een buurman net uit bed hoewel de ochtend vordert
Wat heeft hij als ontbijt het is een bordje yoghurt
De vogel in de lucht die schat ik op een buizerd
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf

Een hengelaar die vecht een ronde met een karper
Zijn snoer raakt in de war het wordt een hele puzzel
De buurvrouw met haar hond doet lievig met het mormel
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf

Een wandelaar die groet hij is een mededorper
Zijn broekspijpen te kort hij kijkt op zijn horloge
Van verre klinkt geluid als van een schorre bugel
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf

Een jongen in een boot verliest zowaar zijn peddel
Hij vist het ding weer op, hoewel niet zonder moeite
Ik ga maar eens naar huis mij wacht een bord andijvie
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf


(De oplettende lezer zal opmerken dat dit gedicht onberijmbare woorden bevat (hoewel de zwaalf een bestaande vogel lijkt te zijn) Redactie HVV)