Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
  • Pagina:
  • 1
  • 2

Onderwerp: Aquarium

Aquarium 25 jan 2016 20:50 #21

Ik ben er achter gekomen hoe het ook weer ging en heb de omschrijving aangepast.
Drs. P introduceerde deze vorm al als geïnspireerd door het ollekebolleke, maar simpeler en geschikt voor eenvoudige felicitaties voor een oom e.d.
Maar voor wie tijd heeft is het een prettige vorm om eens lekker door te drammen. Die tijd heb ik nu, dus daar gaat-ie:

De oude man en de thee

‘Wat zegt u?’ ‘Is die stoel nog vrij?’
‘Jazeker: zet u neer
Hierbinnen heerst
Gezelligheid
God, wat een hondenweer!

Ik kom hier bijna dagelijks
Want ik heb AOW
De thee smaakt hier
Voortreffelijk
Ik neem er dikwijls twee

Dan zit ik hier en denk ik vaak
Terwijl ik knikkebol
Aan menige
Gebeurtenis
Ja, mijn bestaan is vol

En dikwijls overpeins ik dan
De zin van het bestaan
En denk ik hoe
Verwonderlijk
Het leven soms kan gaan

Neem nu de naam van dit café
Het heet hier 'Station - Oost'
Is dat nu niet
Opmerkelijk?
Maar eerst een slokje: proost

Want ooit was ik een varensgast
En voer toen op de Oost!
(Daarvoor was ik
Beroepschauffeur
En eventjes suppoost)

Nou u begrijpt, dat was een tijd
Van roes en avontuur
Maar ook wel van
Lamlendigheid
Die golven op den duur!

En wat er niet aan beesten leeft!
Het kalme oppervlak
Verbergt nog veel
Mysteriën:
Neem zee-meermin en slak!

U kent wellicht de zee-egel
Maar kent u ook het recht?
De pzieder? De
Pkistredenaar?
En psop bestaat ook echt!

En in de Oost daar had je dan
De stille Oosterling
Die was vaak zeer
Onchristelijk
Tot mijn verwondering

Hij bleef maar steeds hardnekkig in
Zijn blinde bijgeloof
En voor ons vroom
Bekeringswerk
Bleef hij Oost-indisch doof

Maar zo ver weg van huis te zijn
Dat was toch vaak een kruis:
Eén tropische
Zonsondergang
En ik dacht droef aan thuis

Dan keek ik naar de oosterkim
En reisde in mijn geest
Naar 't dorpje in
Oost-Beveland
Waar ik kind was geweest

'Hoezo de oosterkim?' roept u
'Daar kwam u niet vandaan!"
Maar ach door de
Bolvormigheid
Komt het er niet op aan

Toen kwam ik op de wilde vaart
Met ruw, omstuimig volk
Het waren meest
Oost-Vlamingen
(De schipper was ook tolk)

Zo voeren we op de Levant
De schipper riep toen: 'Kijk!
Daarginder lag
Byzantium!'
(Het Oost-Romeinse Rijk)

En altijd weer die Oostenwind!
Al was de heenreis vlug
Het leidde tot
Vertragingen
Op onze weg terug

Vaak lag ik eenzaam in mijn kooi
Terwijl dan op zijn stok
In zíjn kooi mijn
Oostvogeltje
Zijn snavel opentrok

Ach, dankbaar denk ik aan de tijd
Dat hij mij felgekleurd
Met opgewekt
Gekwinkeleer
Steeds weer heeft opgebeurd

Toen trouwde ik een Oost-Friezin
En bleef ik aan de wal
Wij woonden in
Oost-Groningen
(Dat dacht u zeker al)

Maar spoedig werd ik weduwnaar
Dat was een wrede slag
Ik deed toen aan
Liefdadigheid
Zo kwam ik door de dag

Ik collecteerde me toen suf
Voor Militair Tehuis
Het Anjerfonds
Oostpriesterhulp
En voor het Rode Kruis

Veel later toen verhuisde ik
Zo kwam ik hier in Oost
Het kweken van
Oostlijstertjes
Daarin vind ik nu troost

U merkt wel hoe het Oosten steeds
Door heel mijn leven dwaalt
Is dit nu een
Toevalligheid
Of is dit zo bepaald?

Zo was ik eens in Oostenrijk -
Wat is er nu? U gaat?
U lijdt aan
Zenuwachtigheid
En trekt met uw gelaat

Het Oosters flegma zou u zeer-
Wat zegt u? Nou tabé
Hallo hallo
Gedienstige:
Mag ik hier nog een thee?’
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Aquarium 26 jan 2016 14:35 #22

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2164
  • Ontvangen bedankjes 1040
@JAAP,
Ben: vers 4 zal wel 'het zint me niet' moeten zijn?
Yep, dank voor de verbetering op de voorpagina
groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 26 jan 2016 14:36 door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Aquarium 26 jan 2016 21:58 #23

Met veel plezier gelezen!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
  • Pagina:
  • 1
  • 2
Tijd voor maken pagina: 0.542 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Heldere taal

x004a Bert van Helder 198x300

 

Op de site van het vernieuwde Meander magazine staat een recensie van de bundel Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten van Bert van den Helder. Inge Boulonois schreef de recensie, de link staat onderaan dit bericht.
 
Nu was het plan om hier de bundel ook inhoudelijk te bespreken, maar omdat Inge dat al voortreffelijk heeft gedaan volstaan wij met wat voetnoten en zullen we rijkelijk citeren uit een bundel die dat verdient. Daar beginnen we hieronder mee, en de komende tijd zullen we zeker nog eens plukken uit deze bundel.
 
Wat meteen opvalt is de fraaie cover met de formule die door de titel daarna dunnetjes wordt onderstreept. Mooi mat wit trouwens, wij houden ervan, en stevig karton, niet van dat flubberige spul. Dat de formule bij strikte ontleding 52 jaar zou opleveren mag de pret niet drukken. Maar valt u ons gerust aan op dit punt.
 
Een bundel met een grote diversiteit aan inhoud. Gedichten die strak in de vorm zitten - zoals ook de indeling in vier afdelingen, semi-vrije verzen, ritmisch sterke gedichten en kort werk dat vooral op de punchline is gericht. Dat laatste is niet altijd het meest geslaagd, in de gedichten die de lichte toets combineren met een serieuzere toon is Van den Helder op zijn sterkst en vindt hij ook een eigen geluid.
 
Als voorbeeld van bovengenoemde ritmiek, uit 'Ganzen' met een ik die op de dijk fietst met de wind in de rug: 'het pad is lang, het pad is recht/een grote groep met grauwe ganzen/komt van achter aangevlogen/richting wordt iets afgebogen/komen in mijn baan terecht'. Niet alleen wint deze taal aan kracht door weglating, ook de subtiele verschuiving van 'komt' naar 'komen' en van de groep als eenheid naar de zich om de fietser verspreidende ganzen is beeldend. Zo ook de onvermijdelijke afloop verderop: 'daar ik zelf nooit vliegen zal/geniet ik dubbel van mijn val'. Plezierig pessi-optimisme.
 
 
Mijn tante
 
Mijn tante was zo ijdel als een pauw
haar haren wit, haar blouseje strak gestreken
wat ik moet doen nu zij reeds is bezweken?
Ze houdt niet van die donkerzware rouw.
 
Dus zonder schuldgevoel hijs ik haar gauw
in haar antieke hagelwitte trouw-
jurk. O, wat wordt ze veel bekeken
als bovenaardse engel vergeleken.
 
En na een jaar of tien dan wil die vrouw
- al komt het niet zo aan op een paar weken -
dat ik dan haar skelet opgraven zou
en dat ik al haar botten mooi zal bleken.
 
 
Bert van den Helder

Een jaar is vier kwartaal in tweeënvijftig lichte gedichten
Stichting Korreltje Zeezout, 2018
Bundel bestellen en verdere info: www.lichteverzen.nl

Recensie op Meander Magazine:

https://meandermagazine.nl/2018/12/bert-van-den-helder-een-jaar-is-vier-kwartaal-in-tweeenvijftig-lichte-gedichten/