Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Aquarium

Aquarium 10 dec 2012 02:15 #1

Onlangs schreef ik mijn allereerste aquarium. Jawel. Voorwaar niet de meest ingewikkelde versvorm. Maar zolang de haiku, de plebejer bij uitstek onder de versvormen, nog welig op het wereldwijde web blijft tieren, permitteer ik me toch maar mooi het nu volgende vers. En het gaat nog over een vis ook.

Aquarium

Mijn vis is dood
Door hongersnood
Ik voederde
Hem niet

Waardoor hij voor
Consumptiegoed
Wat dun het
Leven liet
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bas Boekelo

Re: Aquarium 15 dec 2012 11:34 #2

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175


Bij de dood van een visch

Gij dierenbeul!
Gij moordenaar!
Gij duitendief!
Gij krent!

Gij gulzigaard!
Ellendeling!
Vrek! Geldwolf!
Kwal! Serpent!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Frank Fabian van Keeren

Re: Aquarium 16 dec 2012 01:26 #3

Nee, het was geen kwal. Een vis. EEN VIS!! :P
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.157 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Lente



Ze zitten weer bij drommen op terrassen
vaak weggedoken in hun winterjassen.
Maar ook zie ik ze zelfs in T-shirt zitten,
zo van: kijk mij eens stikken van de hitte!
De buurvrouw kom je nu weer telkens tegen
met de geijkte prietpraat over regen,
de kou en winter die nu fijn voorbij is
en dat nu iedereen een beetje blij is.

Na sms’en, chatten, gamen, mailen
gaan kuddes kleine kids weer buiten spelen;
ze schoppen ballen in je tuin en gillen
en roepen neiging op tot krachtig killen.
Je moet weer naar zo’n maffe bloemenmarkt,
je schoffelt scheldend, spit en snoeit en harkt
en graait bij plantjes zetten in de grond
voortdurend in de gore kattenstront.

Diezelfde katten zitten elke nacht
onder het raam om daar met volle kracht
bloedgeil en oorverdovend krols te mauwen
om mij dan uren uit de slaap te hou’en.
Het is bepaald te gek om los te lopen:
die jongens met de autoramen open
hun houseterreur vernielt mijn trommelvliezen,
de vullingen die trillen uit mijn kiezen.

En hierna volgen nog een maand of zes
vol barbecueën en vakantiestress.
Maar dan, dan zal goddank míjn tijd beginnen
en mag ik weer een hele tijd naar binnen.