|
Welkom,
Gasten
|
|
Ik denk nog vaak terug aan toen,
die lange zomerdagen. Wat waren we verliefd en groen. Ik zag je plots in dat plantsoen, maar durfde niets te vragen. Ik denk nog vaak terug aan toen. Je gaf me toen mijn eerste zoen, terwijl we daar zo lagen. Wat waren we verliefd en groen. Je komt soms in een visioen, ik hoor je lach bij vlagen. Ik denk nog vaak terug aan toen. Ik moet het met dit droombeeld doen. Ach laat het nooit vervagen. Wat waren we verliefd en groen. Ik ben al jaren met pensioen. Je hoort mij heus niet klagen, maar toch denk ik nog vaak aan toen. Wat waren we verliefd en groen. |
|
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Niels Blomberg, Bart Adjudant , John de Rooy, Riet Bredemeijer-van Kempen, René Turk, Christian Goijaarts, Wim Gabriels
|

Het nieuwe jaar is nog pril, en er verschijnt al een recensie. Op Meander is de bundel 'Lichtvoetig II' besproken. De bundel verscheen n.a.v. het tweede Nederlands Kampioenschap Light Verse, zoals vaste lezers weten. De recensent is verrast door inhoud en vorm, en roept dan ook bijvoorbeeld: "Er zijn perfecte sonnetten bij, rijmend, in juiste maat en versvoet met kwatrijnen en terzinen." Voor ons een tautologie, voor een ander een geheel nieuwe ontdekking. En over een terza rima sonnet wordt gejubeld dat de regels zowaar een afwisseling van tien- en elftallen lettergrepen kent. Voorwaar een wonder. De samenstelling van de bundel wordt op het conto van Het Vrije Vers gesteld, dat is teveel eer, want niet geheel waar. Maar de aandacht is welkom en wordt zeer gewaardeerd.
Alhier te vinden en te lezen: