Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Vijver (villanelle)

Vijver (villanelle) 28 mei 2012 14:23 #1

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1519
  • Ontvangen bedankjes 772
Vandaag verpoos ik bij mijn eigen vijver.
Ik heb me voorgenomen niets te doen.
Ja, ik ontbeer echt elk gevoel van ijver.

De kikker bij het water is een blijver.
We soezen hier tezamen bij de noen.
Vandaag verpoos ik bij mij eigen vijver.

De bij is als vanouds bijzonder nijver.
De waterjuffer geeft hem van katoen,
maar ik ontbeer echt elk gevoel van ijver.

De waterlelie is een mooie drijver
met van die gele bloemen in het groen.
Vandaag verpoos ik bij mij eigen vijver.

Het wateroppervlak is voor de schrijver.
Die vindt het zo te zien het schrijfseizoen,
maar ik ontbeer echt elk gevoel van ijver.

Al worden dan mijn spieren ook wat stijver,
je krijgt me nog niet weg voor een miljoen.
Vandaag verpoos ik bij mij eigen vijver.
Nog steeds ontbeer ik elk gevoel van ijver.

Klik hier voor een grote foto
Laatst bewerkt: 28 mei 2012 14:24 door Niels Blomberg.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Frans Woortmeijer

Re: Vijver (villanelle) 28 mei 2012 17:47 #2

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4029
  • Ontvangen bedankjes 1017
De vijver mag er wezen, de Villanelle ook.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.254 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

mei

Het is weer tijd voor schaamteloos ontluiken.
Het is weer volop lente. Het is mei.
Het groeit en bloeit in bomen en in struiken.
Het zaaigoed schiet te voorschijn uit de klei.

Het dartelt in de stal en in de wei
van veulen, big en lam, van kalf en kuiken.
Al wat niet levend baart legt dril en ei.
De meisjes tonen winterwitte buiken.

Straks veeg ik het gevallen blad weer op.
Het loof dat in oktober naar benee moet
is nu nog jong en groen en voedt mijn weemoed.
Ik ween om elke uitgebroken knop.

Van mij mag alles best een heel stuk korter:
de maand, de rokjes, het gedicht van Gorter.