Lobbertangmanie

Ik poog een lobbertang met wonderboortjes
- Terwijl ik rustig dobber in mijn bootje -
Dat valt niet mee met die verplichte woordjes
Zo’n vers bezorgd mij steeds weer rode oortjes
Nu even pauze, eerst een worstenbroodje

Wonderboortjes?

Christiaan Abbing schreef :
Dat woord kent toch iedereen...


Wonderboortjes
znw. mv. (uitspraak: [wòn-dur-boor-tjuhs])
1. Fantasiewezens – Miniatuur, hyperactieve elfjes met gereedschapsriem, gespecialiseerd in het boren van microscopische gaatjes in de stof van de werkelijkheid. Volgens folklore verschijnen ze alleen tijdens zonsverduisteringen en bij het horen van de zesde vioolnoot in een symfonie van Mahler.
vb. “Na dat rare geluid in de muur, vermoeden we een nest wonderboortjes.”
2. Verw. voor creatieve ingevingen – Term gebruikt door kunstenaars en uitvinders om onverwachte flitsen van inspiratie te beschrijven die zich een weg banen door mentale blokkades.
vb. “Tijdens het schilderen voelde ik ineens de wonderboortjes aan het werk.”
3. Speelgoedlijn (jaren '80) – Plastic boorrobotjes met glitteraccenten. Kortstondige rage, tegenwoordig cultitem.

Dag Christiaan,

(Ik zie nu dat Maarten al een goede uitleg heeft gegeven)

Als je bedoelt dat het een gekunstelde samenstelling is, heb je gelijk. Ik zie een lobbertang een beetje als een puzzel. Je moet met de beperkte mogelijkheden een verhaaltje verzinnen. Het is als lastig om een goed anagram te vinden. De meeste die ik vind, zijn onbruikbaar.

En toen ik in Van Dale naar ‘wonder’ keek, zag ik dat er zoveel samenstellingen mee waren, dat ‘wonderboortjes’ ook denkbaar zou kunnen zijn. Het moet alleen nog uitgevonden worden.

Wonder:
ook als eerste lid in samengestelde zelfstandige naamwoorden ter aanduiding dat het in het tweede lid genoemde wonderbaarlijk is, een wonderbaarlijke functie of werking heeft: wonderamulet, wonderarmband, wonderbalsem, wonderbeha, wonderbril, wonderbron, wondercrème, wonderdiesel,
wonderdoekje, wonderextract, wonderfolie, wondergaren, wondergenezer,
wondergewas, wonderhormoon, wonderkaars, wonderkachel, wonderkussen,
wonderlamp, wonderman, wondermes,
wonderolie, wonderparaplu, wonderplant, wonderpotlood, wonderspons, wondertape,
wonderthee, wondertol, wonderverschijnsel, wondervoedsel, wonderwasmiddel,
wonderwerking, wonderzaad, wonderzalf, wonderzeem, wonderzeep, wonderzwabber

Groeten,
Riet

Ja, maar als de anagrammen ook onbestaande woorden mogen zijn... dan is de kunst er ook een beetje af.
Óf je moet in je vers een mooie uitleg bij zo'n neologisme hebben, dat kan natuurlijk ook. Maar dan zou het beter werken als afsluitend anagramwoord: dat je naar je niet-bestaande woord toewerkt.

Ja, maar als de anagrammen ook onbestaande woorden mogen zijn... dan is de kunst er ook een beetje af.

Omdat ik vaker onbestaande woorden zie in de lobbertangen, dacht ik dat dit ook kon.

Óf je moet in je vers een mooie uitleg bij zo'n neologisme hebben, dat kan natuurlijk ook. Maar dan zou het beter werken als afsluitend anagramwoord: dat je naar je niet-bestaande woord toewerkt.

Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. Kladderrecht in onderstaand vers is ook een onbestaand woord, maar het staat in verbinding met de rest van de tekst.

Ik houd niet van die Zeeuwse klederdracht,
het oogt zo vroom, zo fantasieloos echt.
Ik schilder, spuit en smijt mijn verf met kracht,
het deert me niet als men meewarig lacht,
ik heb als mens gelukkig kladderrecht.

Kladderrecht is een aardige vondst - ook omdat direct duidelijk is wat ermee wordt bedoeld - maar de verbinding tussen het eerste en tweede anagramwoord wordt ook in dit vers niet zo sterk gelegd. Kortom: een lobbertang is een moeilijk kunstje.

Ha Christiaan,

Een lobbertang is zelfs een verrekt moeilijk klusje. Ik ga de hobbels die je tegenkomt hier niet opsommen, maar een zekere coulance bij het lezen van zo'n vers is wel gepast.

Nieuwsgierige vraag: heb je er zelf wel eens een geschreven/gepubliceerd?

Hartelijke groet,
Wim

Dag Riet, Wim,

Om te beginnen het antwoord op de vraag die Wim schreef : Nee, mijn kwaliteiten liggen elders.

Ik waardeer daarom het inspanning van degenen die zich er wel aan wagen, maar ik heb toch ook een opmerking: er had wat meer verhaal in gemogen. Bijvoorbeeld iemand die werkt aan zijn bootje en succes heeft (of juist faalt) vanwege de wonderboortjes.

Dit gedicht doet me denken aan ollekebollekes die zijn geschreven rond een aardige vondst op regel 6 en zijn te parafraseren als: kijk mij eens een mooi woord gevonden hebben.

Groeten,
Niels

Wim Meyles schreef :
Nee; ik heb een hoop versvormen geprobeerd, maar de lobbertang - en diverse andere taalacrobatische vormen - vragen een lenigheid die ik niet bezit. Van m'n eigen versjes wil ik graag dat vorm en inhoud elkaar versterken, en niet ten koste van elkaar gaan.

Tegenvraag: vind je dat ik er eentje geschreven zou moeten hebben om feedback te geven op die van een ander?

Ha Christiaan,

Nee, ik vind niet dat je er per se zelf een geschreven moet hebben om feedback te kunnen geven. Ik denk wel dat je er ontzettend mild van zou worden

Wim Meyles schreef :
De vraag is of dat de kwaliteit van feedback ten goede zou komen.

Zeker wel, want dan weet je waarover je het hebt

Ik meng me even, als het mag.

Ik heb zelf wel eens een lobbertang (langtobber!) geschreven, een paar zelfs geloof ik. Superleuk en supermoeilijk! Het maakte mij juist kritischer ten opzichte van lobbertangen van anderen! Ik geef er niet zo gauw een like aan. Doorpuzzelen, denk ik dan.

Ik denk dat mildheid eerder een kenmerk is van iemands persoonlijkheid. Ik zou het jammer vinden als de standaard naar beneden ging gewoon omdat meer dichters de lobbertangmoeilijkheidsgraad (ha!) ervaren.

Wat mij terughoud bij het schrijven van een lobbertang is het vinden van een geschikt anagram. Als ik er eenmaal eentje heb die een paar rijmmogelijkheden biedt, staat bij mij de deur open voor het verhaaltje van A naar B. Ik vind het vinden van een geschikt woord het moeilijkst. Omdat dat eigenlijk geen echte dicht-uitdaging is, begin ik er niet zo vaak aan.

(Misschien is het een idee voor een afbakvers, om bij een gegeven anagram een leuke lobbertang te schrijven? Dan doe ik meteen mee!)

Ha Hendrikje,

Nee hoor, de standaard moet niet naar beneden gaan. Lobbertangen van geroutineerde dichters mogen best streng beoordeeld worden. Maar dichters die hun eerste pogingen publiceren, verdienen waardering. Ze krijgen van mij als stimulans vaak een welverdiend bedankje.

Ik heb ook wel eens overwogen om als afbakvers een woord te presenteren dat uitgewerkt moet worden tot een lobbertang. Maar dan moet het wel een woord zijn waarvan meerdere (zinnige) anagrammen gevormd kunnen worden. En die vind je niet zo makkelijk .....

Jeetje, wat is er veel geschreven.

@ Christiaan, een lobbertang is, zoals Wim al schreef, een verrekt moeilijk klusje, maar juist daardoor een uitdaging om te proberen. Ik vind ook dat je er zelf geen geschreven hoeft te hebben om feedback te mogen geven. Nu weet ik dat ik voortaan het anagram nog kritischer moet bekijken.

@ Wim, ik heb alles gelezen en ik heb er niets aan toe te voegen.

@ Niels,
Ik waardeer daarom het inspanning van degenen die zich er wel aan wagen, maar ik heb toch ook een opmerking: er had wat meer verhaal in gemogen. Bijvoorbeeld iemand die werkt aan zijn bootje en succes heeft (of juist faalt) vanwege de wonderboortjes.


Dat had ik ook gewild. Maar hoe realiseer je dat met de rijmwoorden: oortjes, woordjes, bootje, ootje, nootje?

Mijn gedachte was: dat een jongen met zijn grootje (oma) in een bootje zat en dat hij haar vertelde dat hij weer een uitvinding had gedaan, nl. wonderboortjes en dat zijn grootje toen zei: je neemt me in het ootje we nemen eerst een worstenbroodje. En dan was wonderboortjes ook niet zo gekunsteld meer overgekomen.

Maar dat verhaal kreeg ik er niet in met de gegeven rijmwoorden.

@ Hendrikje,
Ik zou het jammer vinden als de standaard naar beneden ging gewoon omdat meer dichters de lobbertangmoeilijkheidsgraad (ha!) ervaren.


Bedoel je het niveau van de gedichten? Waarom denk je dat dat gebeurt?

Ik heb nog een lobbertangtrio klaar dat al enige tijd ligt te wachten of ik er nog iets aan kan verbeteren. Ik vond het een prachtig anagram, maar toen ik eraan begon viel het tegen. Misschien zie jij het beter dan ik. Zou je een lobbertang willen maken met morgenster – regenstorm?

Groeten,
Riet

Dag Riet,

Je schreef : Ik weet niet of je het zo bedoeld hebt, maar het klonk als een voorzet.

Met hartelijk groet,
Niels


Bout-rimé op Lobbertangmanie

De eerste testcase van mijn wonderboortjes
was bij het spelevaren in jouw bootje
Jij uitte onverkwikkelijke woordjes
Ik zocht de stilte van mijn nieuwe oortjes
Ziezo, nu eerst een kletsnat worstenbroodje