Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
  • Pagina:
  • 1
  • 2

Onderwerp: OCH OCH

Re: OCH OCH 19 okt 2012 16:41 #21

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
Is dit echt van Leo Vroman? In dat geval moet ik hem erop wijzen dat ‘rijm’ onzijdig is en het dus ‘één gek en plotseling net goed rijm’ moet zijn.

‘het lang, hard werken’ klinkt ook vreemd, ‘het lange, harde werken’ zou ik zeggen. Maar ik kan me haast niet voorstellen dat Vroman dit heeft geschreven.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: OCH OCH 19 okt 2012 17:19 #22

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 4173
  • Ontvangen bedankjes 2011
Rob Schouten heeft geen fout gemaakt - zie deze link van Piet van den Akker:
www.poezieaandevecht.nl/HoeMoetIkSchrijven.html
Rijm is ook niet alles/van lang, hard werken/om dat te bereiken zou ik zeggen.
En een komma of een punt na alles zou ook niet misstaan.
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: OCH OCH 19 okt 2012 17:20 #23

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 4173
  • Ontvangen bedankjes 2011
Zo moet je dus niet schrijven...
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: OCH OCH 19 okt 2012 17:33 #24

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Berichten: 1156
  • Ontvangen bedankjes 175
En al helemaal niet als je een naam hebt hoog te houden en verplichtingen hebt aan je trouwe bewonderaars.
Voorlopig weiger ik nog even om het te geloven, dat Vroman echt zo'n shittekst kon schrijven.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
  • Pagina:
  • 1
  • 2
Tijd voor maken pagina: 0.120 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vroeger

DICHTER
 
De laan waarin we woonden
had geen eind en geen begin,
en alles wat bestond lag daar
voor altijd tussenin.
 
We kenden elke tegel, alle bomen,
begroeven schatten in de grond.
In eenendertig stappen bij elkaar,
ons zakmes sloot een bloedverbond.
 
Kunnen we nog eens teruggaan,
al is het voor één dag?
Buiten spelen, of met de racebaan,
dat groot zijn eventjes vergeten.
 
En dan blijven voor het eten,
als het van je moeder mag.