Een mooie dag aan ’t einde van de lente
Het was nog vroeg , zo rond een uur of elf
Een potloodventer liep vrijuit te leuren
En in een winkelruit kon hij 'em' zien

Totdat er plotseling iets ergs geschiedde
Een herenhuis vloog laaiend in de brand
De potloodventer die geen hulp kon schenken
Die belde de redactie van ’t AD

De brandweer wist de vuurzee snel te blussen
En redde buurvrouws kat nog bovendien
De buurvrouw wou de brandweerlieden zoenen
Het was nog vroeg zo rond een uur of elf

Persoonlijk vind ik je "niet blanke" verzen beter!

Zou Hanny dan toch gelijk hebben?

En ik had het nog wel op de gemakkelijke manier geschreven, n.l. eerst gerijmd en daarna de rijmwoorden vervangen.

Jouw potloodventer loopt niet en schreeuwt om rijmwoorden. Makkelijk is het natuurlijk wel om dan maar rijmwoorden weg te strepen en daar andere woorden voor in de plaats te zetten maar het werkt niet.
Je zult toch wat meer met assonantie en/of alliteratie moeten doen om het verhaal vlot te houden, dat is mijn mening.

Assonantie, meen je dat nou? Een soort namaakrijm.

Je snapt me wel Bas, maar noem het zoals jij wil. Ik maak er soms gebruik van maar beslist niet aan het eind van de versregels.

Haha Bas, wat neem jij de kluit heerlijk in de maling.
Maareh... Jij weet natuurlijk ook wel dat je meer in huis moet hebben om een goed blank vers te schrijven dan het weglaten of vervangen van rijmwoorden.
Dit is een leuk gedichtje voor de schoolkrant met daarbij de opdracht: ik loof een Snickers uit voor de dichter die dit vers rijmend maakt. Beetje puberaal dus.
Uitdaging: schrijf ook eens een goed blank vers met een groot poëtisch gehalte.
Groet, Ben

Puberaal, ik geef het toe. Een blank vers, nee, daar zie ik geen schoonheid in, en poëzie is niet aan mij besteed.