Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Het zoete zingen

Het zoete zingen 2 jaren 2 weken geleden #1

Ik zit in vaders rookstoel bij het raam
En zie nog steeds de weidse bollenvelden
Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek
Groeit straks beton in plaats van zomerbed

De heg is afgeschoren tot de grond
En naast de slootjes tussen stoppelriet
Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest

Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait
Het kent nog geen malheur, dat maakt me blij
Ik loop naar buiten, roep het vrolijk kind
Als wederwoord hoor ik het zachtjes zingen
Laatst bewerkt: 2 jaren 2 weken geleden door Hanny van Alphen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Het zoete zingen 2 jaren 2 weken geleden #2

  • hanna pest
  • hanna pest's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 682
  • Ontvangen bedankjes 431
Niet over dit gedicht, maar naar aanleiding ervan. Ik vroeg me af of de term 'blanke verzen' in de ogen van allerlei scherpslijpers m/v nog wel zou kunnen, nu bv. zwarte Piet, roodhuid en jodenkoek het loodje hebben gelegd.

Groet
Hanna
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Het zoete zingen 2 jaren 2 weken geleden #3

Hanna, ik denk dat je deze vraag beter apart kunt stellen onder "Scherpe stellingen" of onder "Doe een suggestie".

groet,
Hanny
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Het zoete zingen 2 jaren 1 week geleden #4

Prachtige melancholie!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hanny van Alphen
Tijd voor maken pagina: 0.306 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bundels