Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Plaats je gedicht

Onderwerp: Verhuisbericht

Verhuisbericht 2 jaren 8 maanden geleden #1

Namens Patty, die even niet kan inloggen:





Ik heb pas voor een nieuwe flat gekozen.
Geen trappen meer, terras met herfsttijlozen
en herten burlen in de verte, maar
mijn toekomst zit verborgen in de dozen.
Laatst bewerkt: 2 jaren 7 maanden geleden door Jaap van den Born.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Verhuisbericht 2 jaren 8 maanden geleden #2

Juist. Daar hoort een verhuiskaartje bij van Inge, maar dat verschijnt niet. Kun je die erbij zetten Inge?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.168 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Bij zijn graf



Daar stond zij oog in oog met zijn maîtresse,
twee vrouwen aan twee zijden van zijn graf,
een hoopje zand; de steen was nog niet af.
Ze keken naar elkaar vol interesse.

“Wat gaf jij hem, dat ik hem niet kon geven?”
‘Ach, niet zo veel, hij hield van jou en mij.
De stiekemheid gaf een gevoel van vrij,
maar zonder jou kon hij geen etmaal leven.’

“Je hebt gelijk, het was zijn rusteloosheid.
Ik had wel vrede met de status quo.
Toen kwam die del uit Paramaribo.
Hij had geen notie van ons beider boosheid.”

‘Wel fijn, dat ik kon komen aan strychnine,
omdat ik werk heb in een apotheek.
Gelukkig dat het jou ook wel wat leek.’
“Ja zeker, liever dat dan blijven grienen.

Ik heb het in zijn whiskyglas geschonken
en in het winti-flesje in zijn zak.
Zij zit nu twintig jaren in de bak;
bewijs genoeg, de zaak was zo beklonken.”

‘Al is het beter zo, toch blijft het zonde.
Nou ja, het is gebeurd. Ik ga maar weer.’
“Kom mee met mij. Ik taal niet naar een heer,
maar wel naar warmte in mijn lege sponde.”

Koop koop koop