Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Plaats je gedicht

Onderwerp: speels sonnetje

speels sonnetje 06 nov 2016 15:04 #1

speels sonnetje

de eerste keer dat ik hem zag
zat-ie binnenzij naast m'n autoband
keek allerlieflijkst, zó charmant
wist duidelijk niet dat dit niet mag

ik tilde hem maar aan de kant
vertelde, glimmend in mijn lach
waar op 't gras een speeltje lag
en kroelde z'n kopje met 'n hand

toen ik terstond vertrekken zou
snelden zijn pootjes vlotter
hij wist dus heel goed wat -ie wou

was hij of ik nou zotter?
hij zat daar weer en riep "miauw"
zonder één spoortje stotter

Beatrijs
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.095 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van een Griekse bard



Zijn hoge stem, zijn baard, zijn lange haren
De zanger, ooit van Afrodites kind
Werd door een trouwe schare fans bemind
En raakte met zijn liedjes vele snaren

Ook ik werd destijds in mijn jonge jaren
Geraakt door Demis en zijn vriend de wind
En dacht een man die deze tekst verzint
En zo mooi zingt die zal het lot wel sparen

Ik was helaas naïef, ook deze Griek
Werd door het spook dat kanker heet besprongen
En, veel te jong nog, ongeneeslijk ziek

'Forever' heeft hij jarenlang gezongen
'And ever' zong hij daar dan achteraan
Maar wist natuurlijk: eeuwig zal niet gaan