Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Plaats je gedicht

Onderwerp: speels sonnetje

speels sonnetje 06 nov 2016 15:04 #1

speels sonnetje

de eerste keer dat ik hem zag
zat-ie binnenzij naast m'n autoband
keek allerlieflijkst, zó charmant
wist duidelijk niet dat dit niet mag

ik tilde hem maar aan de kant
vertelde, glimmend in mijn lach
waar op 't gras een speeltje lag
en kroelde z'n kopje met 'n hand

toen ik terstond vertrekken zou
snelden zijn pootjes vlotter
hij wist dus heel goed wat -ie wou

was hij of ik nou zotter?
hij zat daar weer en riep "miauw"
zonder één spoortje stotter

Beatrijs
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.121 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de Oude Doos



Kom, reken eens mee als men vroeger ooit deed:
Twaalf buikrommelingen, zijn samen één scheet
Twaalf scheten niet laten daar zit men van vol
Die leveren later één keurige drol
Twaalf drollen is smerig, dus ruim ze snel op
Ze passen met twaalven precies op één schop
Het volgende zeg ik ook niet voor de lol
Twaalf schoppen is juist weer één strontemmer vol
Twaalf emmers met stront van een wijze of nar
De passen dan juist weer precies op één kar
En karren met stront, hetzij klein, hetzij groot
Daarvan gaan er twaalf ongeveer in een boot
Twaalf boten met stront zeg ik heel principieel
Daarmee vult men juist een gemiddeld karveel

Dus, hebt u goed opgelet, weet u voortaan
Hoe veel rommelingen aan boord zijn gegaan