Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Plaats je gedicht

Onderwerp: Kwintslag III

Kwintslag III 2 jaren 1 maand geleden #1

  • Vin Konings
  • Vin Konings's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
  • Karma: 0
Nou, vooruit, ik zal er nog éentje doen dan, maar dan stop ik er echt mee.
Enkel om te laten zien dat mijn maffe nieuwe versvorm niet onuitvoerbaar is.
Kan ik meteen even een correctie aanbrengen: mijn vijflettergrepig metrum
tendeert niet naar dactyli (hoewel die optie nog steeds mogelijk blijft -
dan wordt het dus een driekwartsmaat i.p.v. een vijfkwarts-),
maar naar dimeters (dankjewel, Ditmar!) In dit geval van kwintslag no. 3
|U U - U -|. (Vooralsnog naamloos.)

Tot voor kort was ik mij niet bewust van het bestaan van dimeters. Natuurlijk bestaat deze
maatvorm in de muziek wel degelijk, waarmee blijkt dat er toch meer overeenkomsten zijn
tussen muziek en poëzie dan gedacht. Overigens, is een goed gedicht niet
'muziek gecomponeerd met woorden', of word ik nu té poëtisch?

Even terzijde: 'dimeter' (di-meter) lijkt me een prachtige autologie (zelfvervuller).
Probeer dat woord maar eens in een gedicht in te passen!

Tot slot dit voor Bas: kwintslag no. 2 blijkt achteraf te tenderen naar |- U U - U|,
en díe versmaat komt dus exact overeen met Brubeck's 'Take five'.

Goed, nu moet ik natuurlijk nog wel even kwintslag no. 3 bijvoegen, voor ik het vergeet.
Dat ga ik nu doen, en zeg alvast gedag. Ik meld me over een paar jaar wellicht wel weer
een keer.

Groetjes allemaal bij Het vrije vers!

Onverstoorbaarheid:
Al je hoofdhaar kwijt
En je oma breit
Een toupet

Hoogstbespottelijk
Grootjes zottensmuk
Maar je trotst 't juk:
"Je van het!"

Laatst bewerkt: 2 jaren 1 maand geleden door Vin Konings.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.133 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Winters avontuur




een berg en winter, kou en wind, verdwaald
de avond valt en nergens brandt een licht
geen huis, geen boerenstulp is binnen zicht
je moet toch wat, dus heb ik blad gehaald

van blad en tak heb ik een bed gespreid
een nacht zo koud, dat overleef ik niet
het zal een vos zijn die mijn lichaam ziet
maar niemand hoort mij zeggen dat ik lijd

hier stralen sterren groot als wagenwielen
die pracht maakt zelfs dit koude sterven goed
en straks begroet ik lang gemiste zielen

helaas, want sterven komt er nog niet van
ik moet weer door met nieuwe levensmoed
de zon komt op bij Puerto de Mogan
 
 

Koop koop koop