Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Plaats je gedicht

Onderwerp: Kwintslag III

Kwintslag III 1 jaar 5 maanden geleden #1

  • Vin
  • Vin's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 66
  • Ontvangen bedankjes 6
  • Karma: 0
Nou, vooruit, ik zal er nog éentje doen dan, maar dan stop ik er echt mee.
Enkel om te laten zien dat mijn maffe nieuwe versvorm niet onuitvoerbaar is.
Kan ik meteen even een correctie aanbrengen: mijn vijflettergrepig metrum
tendeert niet naar dactyli (hoewel die optie nog steeds mogelijk blijft -
dan wordt het dus een driekwartsmaat i.p.v. een vijfkwarts-),
maar naar dimeters (dankjewel, Ditmar!) In dit geval van kwintslag no. 3
|U U - U -|. (Vooralsnog naamloos.)

Tot voor kort was ik mij niet bewust van het bestaan van dimeters. Natuurlijk bestaat deze
maatvorm in de muziek wel degelijk, waarmee blijkt dat er toch meer overeenkomsten zijn
tussen muziek en poëzie dan gedacht. Overigens, is een goed gedicht niet
'muziek gecomponeerd met woorden', of word ik nu té poëtisch?

Even terzijde: 'dimeter' (di-meter) lijkt me een prachtige autologie (zelfvervuller).
Probeer dat woord maar eens in een gedicht in te passen!

Tot slot dit voor Bas: kwintslag no. 2 blijkt achteraf te tenderen naar |- U U - U|,
en díe versmaat komt dus exact overeen met Brubeck's 'Take five'.

Goed, nu moet ik natuurlijk nog wel even kwintslag no. 3 bijvoegen, voor ik het vergeet.
Dat ga ik nu doen, en zeg alvast gedag. Ik meld me over een paar jaar wellicht wel weer
een keer.

Groetjes allemaal bij Het vrije vers!

Onverstoorbaarheid:
Al je hoofdhaar kwijt
En je oma breit
Een toupet

Hoogstbespottelijk
Grootjes zottensmuk
Maar je trotst 't juk:
"Je van het!"

Laatst bewerkt: 1 jaar 5 maanden geleden door Vin.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.139 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Eurotisch



Wat is het leven toch ontzettend duur!
De prijs van bier is waarlijk godvergeten,
ik kan maar twee keer wekelijks uit eten.
Die euro maakt het leven grauw en zuur.

Met reizen is het voortaan passen, meten:
één voorjaarsweekje naar de Côte d’Azur,
misschien een reis naar de Chinese Muur,
maar méér vakantie kan ik wel vergeten.

Dus Greenpeace, Amnesty en Unicef
en soortgelijke schooiers; ik onthef
me van mijn naastenliefdeplichtsgevoel.

Nog één zaak blijf ik steunen met plezier:
uw bedelbrieven gaan bij ’t oud papier
dat opgehaald wordt voor een heel goed doel.

Koop koop koop