Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Amsterdam (monotetra)

Amsterdam (monotetra) 19 apr 2021 01:09 #1

AMSTERDAM – monotetra

Wij zaten aan de boterham
toen het ons plotsklaps overkwam:
we wilden met zijn twee sam-sam
Naar Amsterdam! Naar Amsterdam!

We hadden nog twee weken vrij
We zeilden naar de overzij
Dit was het juiste jaargetij
Voor op het IJ! Voor op het IJ!

De hoofdstad was ons onbekend
de reis erheen niet echt gepland
Toch aarzelden wij geen moment
Want alles went! Want alles went!

We legden in de haven aan
Er was nog steeds niets misgegaan
Een lied klonk over tante Sjaan
En de Jordaan! En de Jordaan!

Dat moest wel heel gezellig zijn
Zo in de late zonneschijn
Wij hoopten op die echte gein
Van ome Hein! Van ome Hein!

Of hoe men ook in Mokum heet.
Een gratis pont lag al gereed
En gratis is, zoals je weet,
Aan ons besteed. Aan ons besteed.

In het station, pal in de hal
stond er een man, aan lager wal,
te kotsen naast een bloemenstal
Couleur locale? Couleur locale?

De stemming zakte nogal snel
ons normbesef kwam in de knel
normaal gesproken zijn we wel
zo’n keurig stel! Zo’n keurig stel!

Als ik het met thuis vergelijk
Was dit toch niet de beste wijk
Aan junks waren de straten rijk
Tot de Zeedijk, tot de Zeedijk.

Een jonge kraker prutste tot
het openging aan iemands slot
Daarbij ging ook de deur kapot
Ik schrok me rot! Ik schrok me rot!

Geen mens keek op van dit kabaal
Nou noem mij maar provinciaal
Ze vinden dat daar allemaal
Gewoon normaal! Gewoon normaal!

Maar wij vinden het knettergek
en wilden slechts naar onze stek
we klommen schielijk weer aan dek
voor ons vertrek! Voor ons vertrek!

De Amsterdammers zien hun stad
Als ideale habitat
Het houdt altijd hun hart omvat
Proficiat! Proficiat!


© Hannelly Krutwagen
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning

Amsterdam (monotetra) 19 apr 2021 18:51 #2

Superleuk, Hannelly!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.180 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zeemansgraf



Aan dood zijn valt weinig plezier te beleven
en als je dan ook nog verbrand wordt tot as
of diep in de grond heel alleen ligt te rotten
en langzaam vergaat tot een stapeltje botten,
ontgaat mij de lol, dus ik denk dat ik pas.

Nee, laat mij maar, als ik de geest heb gegeven,
straks onder geweeklaag verdwijnen in zee.
Ik ben met een gammele schuit al tevreden:
een steen aan mijn teen en ik zak naar beneden.
Ik krijg nu al kippenvel bij het idee.

Heel diep daar benee tussen zeewier en slijk,
daar zie je mijn dansende lijk.

Ik dans op de maat van het deinende water,
mijn armen die zwaaien al heen en al weer.
Nieuwsgierige vissen die komen en staren
en schrikken zich wild van mijn woeste gebaren,
want tijdens een storm ga ik hevig tekeer.

Zo blubber ik voort zonder zorgen voor later.
De mosselen nestelen zich op mijn dij
Een octopus rust even uit aan mijn voeten,
terwijl in mijn maag kleine krabbetjes wroeten
en zo gaan de maanden en jaren voorbij.

En eens op een dag ziet een duiker ontzet
mijn grijnzend en dansend skelet.

De tijd die verstrijkt, al mijn vlees is verdwenen,
mijn botten die worden tot kiezels geschuurd.
De zee voert ze mee naar exotische stranden,
je vindt tussen schelpen mijn botjes en tanden.
Zo word ik naar heel verre oorden gestuurd.

Al hoop ik maar dat het nog eventjes duurt.

Bovenkant formulier