Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: SONNETVREES (Pleiade)

SONNETVREES (Pleiade) 25 feb 2013 20:41 #1

  • Hans Mooi
  • Hans Mooi's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 377
  • Ontvangen bedankjes 201
SONNETVREES

Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten,
gij, kindren van de rustige gedachte!

Klinkt helder op om zinnen te verzetten
in vormen die geen mens verwachtte

Maar, ík vind het gebeeldhouwde korsetten!
Mijn god, ik voel me bijna nooit bij machte

het goed te doen. Die rottige sonnetten!
Die regeltjes die ik zo vaak verkrachtte!

Oh nageslacht, oh slechts poëtische skeletten,
gij, kindren van papier die ik soms diep verachtte,

met jullie maak ik dus maar korte metten
en word gewoon de rustige halfzachte

die lekker uren zit te internetten
Mijn god, wat toch een heerlijke gedachte!





eerste twee regels
Jacques Perk
Aan de sonnetten
Laatst bewerkt: 25 feb 2013 20:42 door Hans Mooi.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: SONNETVREES (Pleiade) 04 mrt 2013 11:03 #2

  • Remko Koplamp
  • Remko Koplamp's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1338
  • Ontvangen bedankjes 802
Uit het jury-rapport bij de pleiades dd 4-3-2013 (voor de uitslag zie hier )
Hans Mooi – Sonnetvrees
Het verhaal is helder en duidelijk met een goede afsluiter.
+ voor het consequent aangehouden rijm op ‘achte’ (zonder uitgangs-n).
Bij het lezen voelde ik toch enige onrust. Eerst dacht ik heel even dat dat iets te maken zou hebben met het een paar keer wisselen van de tegenwoordige naar de verleden tijd. Maar dat klopte na nadere bestudering gelukkig niet. Nee, de onrust werd uiteindelijk bij mij veroorzaakt door een aantal regels met een afwijkend aantal versvoeten. Regel 4 heeft 4 versvoeten ; de regels 9 en 10 hebben 6 versvoeten, (de rest 5). Ook al is het onderwerp ‘rottige sonetten’ met ‘verkrachte regeltjes’ ; ik ga ervan uit dat dit niet bewust zo gedaan is. Na (eenvoudige) reparatie loopt de boel strakker en zou daardoor prettiger te lezen zijn. Tweemaal de verzuchting “Mijn God” in het gedicht (in regels 6 en regel 14) is mij ook net een keer te veel. Tot slot: ‘wat toch een heerlijke gedachte‘ in de slotregel had ik liever vervangen gezien door het in mijn oren prettiger klinkende : ‘dat is een heerlijke gedachte’.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.224 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Corona-time-out

hart
Foto: CreativeCommons
 
We zijn de laatste tijd niet zo mobiel.
De lege wegen en verlaten sporen
zijn niet in staat zich nog te laten horen.
De stilte is een weldaad voor de ziel.
Ondanks die ene Audi op de dreef
proef ik de diepe rust en denk: Ik leef!
 
De lucht is deze dagen hemelsblauw,
voor ’t eerst in jaren zonder hemelstrepen.
Het virus heeft hier krachtig ingegrepen
en houdt graffiti weg van Gods gebouw.
Die aanblik zorgt dat ik een beetje zweef
en met mijn hoofd hoog in de wolken leef.
 
Ik ben niet langer welkom op kantoor.
In plaats van het gezwets in de kantoortuin
hoor ik de mezen zingen in de voortuin.
Een nieuw gevoel: nu werk ik lekker door
en vind waar ik al veel te lang naar streef,
een eigen stekkie waar ik werk én leef.
 
Voorlopig geen sociale drukdrukdruk,
al wordt er soms wel aan mijn rust gemorreld.
Nu moet zo nodig virtueel geborreld.
Het doet maar weinig met mijn pril geluk.
Ik zet mijn camera een beetje scheef.
Men kletst wel door terwijl ik verder leef.
 
Natuurlijk schrik ik ook van wat ik lees:
het dodental, kortademige zieken,
de dagelijkse portie statistieken,
de dreigende tekorten op IC’s.
Toch zorgt dat niet dat ik van doodsangst beef.
Dit is veeleer de tijd van: Yes! Ik leef!