Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Ziekenbezoek

Ziekenbezoek 03 mrt 2013 15:52 #1

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2405
  • Ontvangen bedankjes 1290
Pleiade naar Gerard den Brabander - Ziekenbezoek


Nu weet ik nauwelijks meer wat ik hier moet
Ik sta hier met een pover zakje vruchten

Nu weet ik wel dat ik je heb begroet
Onzeker wat ik van jou had te duchten

Maar er was nauwelijks meer dan bitterzoet
Een vage geur die blijft na onweersluchten

Hier ben ik; weet niet goed wat ik hier moet
Een bajesganger op de brug der zuchten

Een kind… Geen vader die de kleine voedt…
Ik sta hier naast je bed en hoor geruchten

Als was ik primus in jouw liefdesstoet
Ik wilde met een pover smoesje vluchten

Wie fouten maakt wordt levenslang beboet
Plukt zelf zijn eigen wrange zakje vruchten
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Ziekenbezoek 03 mrt 2013 16:12 #2

  • Hans Mooi
  • Hans Mooi's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 512
  • Ontvangen bedankjes 439
Ben, moet de derde regel niet beginnen met de twee eerste jamben van regel 1?
'Nu weet ik nauw..'

en dan wordt de rest natuurlijk ook anders.

Zo ook regel 10: 'Ik sta hier met...'
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Ziekenbezoek 03 mrt 2013 16:42 #3

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2405
  • Ontvangen bedankjes 1290
Dat, beste Hans, ben ik van harte met je eens
Maar ga daar maar aan staan...

Mocht het zo zijn dat er een wetmatigheid is mbt het tellen van lettergrepen dan zal ik dit gedicht geen pleiade noemen.

Het woordje 'nauwelijks' is natuurlijk ook al een vreemde eend in de bijt van dit jambische vers... (Zal door Den Brabander zelf waarschijnlijk als 'nauwlijks' zijn uitgesproken indertijd)
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.094 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Voor Bas

Een roos is een roos is een roos:
Zal Shakespeare’s citaat ooit vergrijzen?
De rijmklank die hij eens verkoos
Noopt mij zijn toneel ook te prijzen

Geen roos is een roos als mijn Roos
Die mij weet te laven en spijzen
Wou ik haar verkopen [hoe boos]
Dan wist ik haar niet eens te prijzen

Een loos heeft geen loos als mijn loos,
Sprak laatst een Shanghaier vol ijzen,
Mijn hoofdhuid is schulftig en bloos
Als sneeuwman viel ik in plijzen