Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerpen in de categorie: Carrollades

13 Reacties emo
Onderwerp gestart op 14 sept 2019 11:38 door Job A. Gorree
1237 Bekeken
0 Reacties emo
Onderwerp gestart op 15 sept 2019 19:19 door Job A. Gorree
386 Bekeken
2 Reacties emo
Onderwerp gestart op 26 aug 2010 22:56 door Niels Blomberg
1681 Bekeken
1 Reacties emo
Onderwerp gestart op 17 feb 2010 10:55 door Niels Blomberg
1592 Bekeken
5 Reacties emo
Onderwerp gestart op 13 feb 2010 17:18 door Arjan Keene
1623 Bekeken
0 Reacties emo
Onderwerp gestart op 14 feb 2010 13:33 door Frans Woortmeijer
1768 Bekeken
4 Reacties emo
Onderwerp gestart op 12 feb 2010 11:23 door Theo Danes
1656 Bekeken
2 Reacties emo
Onderwerp gestart op 11 feb 2010 19:30 door Bas Boekelo
1765 Bekeken
Tijd voor maken pagina: 0.123 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

POE, riep het schaap Veronica



POE, riep het schaap Veronica, wat kan dit paard hard draven!
Ik dacht: zo’n huifkar die gaat vast van sjokke-sjokke-sjok…
Maar kijk, dit is al Zwammerdam en daar ligt Bodegraven.
Kom dominee, geef mij de zweep! Nu mag ik op de bok.

Kijk uit, riepen de dames Groen, daar komen scherpe bochten!
O jee o jee o jee o jee, wij zijn een beetje ziek…
Wij dames zijn te fijn gebouwd voor zulke woeste tochten.
De dominee zei stoer: Maak u geen zorgen, geen paniek!

Ík ben toch zeker in de buurt, om over u te waken.
Bescherm ik u niet immer tegen onraad en gevaar?
Toen schrok het paard van eenden die de rijbaan overstaken,
een KNERP! een KRAK! een BONK! en alles schudde door elkaar.

Ze vlogen uit de huifkar en ze landden in de struiken.
Opeens hoorden ze achter zich gejammer en gezucht.
Kijk nou! riep ’t schaap Veronica. Het is mijn tante Truike,
ze ligt ondersteboven, met haar voeten in de lucht!

Komaan, zo sprak de dominee, de handen uit de mouwen!
Mijn lieve dames Groen, geeft u me eens uw lange sjaal…
Die sla ik om haar heen. Als we nu even heel hard douwen
en dan in één keer kei- en keihard trekken allemaal –

Het werkte. Tante Truike zei: Wat fijn u te ontmoeten!
Want als ik omval, kom ik uit mezelf niet overend…
Ik zie nog alles draaien, maar ik sta weer op mijn voeten.
Bedankt voor ’t redden, dominee, u bent een echte vent!

Dag tante, zei Veronica, nu gaan we weer naar huis.
Of… wentelteefjes eten bij hotel De Oude Sluis?

(Eerder verschenen in Vijf draken verslagen, Querido’s Poëziespektakel 4.)