Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Scherpe stellingen

Onderwerp: Sleets

Sleets 09 jan 2020 11:30 #1

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4544
  • Ontvangen bedankjes 1387
Cijfer rijmt op vijver, witregels staan slechts ten dienste van de lay-out, en jambische verzen worden getoetst op de paeon -geschiktheid . Handreiking kan bij het oud papier. Het Vrije Vers wordt sleets.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sleets 09 jan 2020 12:59 #2

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 4538
  • Ontvangen bedankjes 2435
Wij worden ook sleets, Bas...
Maar het kan ook zijn dat Het vrije vers de avant-garde vormt van ontwikkelingen in gebonden verskunst.
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 09 jan 2020 13:03 door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sleets 10 jan 2020 07:54 #3

Mundus senescit.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sleets 10 jan 2020 12:12 #4

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 2772
  • Ontvangen bedankjes 4747


Rozen verwelken
schepen vergaan
forum senescit
maar ... ook Christiaan?
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Kortjakje (light verse, 2023)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sleets 10 jan 2020 13:55 #5

Zo zal het gaan. Zeker. Maar nu nog niet.

CAPUT SENESCIT
Met elke tik van de secondewijzer
Wordt ergens op mijn hoofd een haar iets grijzer
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles

Sleets 10 jan 2020 14:25 #6

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 4538
  • Ontvangen bedankjes 2435
Bestaan is een vervolgverhaal
De stap ná grijs? Het hoofd wordt kaal
Toch zullen wij hier niet versagen:
Met humor is het te verdragen!

www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 10 jan 2020 15:32 door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Wim Meyles

Sleets 10 jan 2020 15:44 #7

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2460
  • Ontvangen bedankjes 2032
Ik denk dat Bas een serieuze zaak aankaart en op zijn minst een serieuze discussie verdient. Voor mijn gevoel was het forum tot een paar jaar geleden in vormkwesties strikter in de leer dan nu. Cijfer/vijver zou, denk ik, toen door weinig mensen verdedigd zijn, ook niet door mij. Ik zou zelf deze combinatie nog altijd niet gebruiken, maar ben in deze kwestie wellicht wat minder strikt geworden in het beoordelen van andermans werk. Wat mij opvalt is het grote aantal korte werkjes dat op het forum wordt geplaatst, helaas is dat niet altijd het geestige en intelligente light verse in de geest van Drs. P waar het VV voor staat. Of het VV daarmee sleets wordt? Er is de laatste jaren een aantal goede lightversedichters verdwenen van het forum: Quirien van Haelen, Michele de Jong, Theo Danes, Peter Knipmeijer e.a. Ook wat oudere forumdichters als Jaap van de Born, Gezienus Omvlee, Ko de Laat, Remko Kopland, signaleren we hier nog maar zelden of helmaal niet meer. Nieuwkomers bleken vaak eendagsvliegen. Ik denk dat het met de sleetsheid zal meevallen nu mensen als Jaap en Manuel, dichters in de geest van Drs. P die kritisch zijn op hun werk, een vaste plek op het forum hebben verworven.

c.a.
Frits
Laatst bewerkt: 10 jan 2020 15:55 door Frits Criens.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sleets 12 jan 2020 12:48 #8

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2460
  • Ontvangen bedankjes 2032
In mijn niet volledige opsomming van goede light-versdichters die voor en na van het forum zijn verdwenen, ontbreekt de naam van Daan de Ligt die een paar jaar geleden is gestorven. Onderstaand een van zijn laatste sonnetten.

Strijd

Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken

Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken

Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’
(al wacht er aan het einde een schavot)
en drijf met dapperheid gerust de spot
een dode heeft geen schaamrood op de kaken

Er schuilt in mij geen held als Don Quichot
mijn lans zal nooit de wieken kunnen raken
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning

Sleets 12 jan 2020 16:25 #9

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 4538
  • Ontvangen bedankjes 2435
Ja, Daan.
We hebben hem toen met z'n allen geëerd door een liber amicorum...
Dat boek is nog verkrijgbaar
www.mijnbestseller.nl/shop/index.php/cat...ller-nl/category/27/
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sleets 12 jan 2020 18:43 #10

En niet te vergeten Adriaan van Dam (Koos Haydn), die inmiddels ook is gestorven, maar volgens mij stiekem nog af en toe meedoet zo via via. :lol:
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.175 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Vlabber & de Vlaar


 
Elke ochtend na het opstaan
staan de Vlabber en de Vlaar
met z’n tweeën voor de spiegel
en ze vragen aan elkaar:
‘Wie van ons was nou de Vlabber?’
 
Tja, daar staan ze dan te dubben
met hun harken in hun haar.
‘Heel de nacht alles onthouden
krijg ik echt niet voor elkaar!’
roept de Vlaar dan (of de Vlabber?).
 
En de ander antwoordt kriegel:
‘Even denken... Rustig maar!
Kijk, mijn kop lijkt op een zwabber
en mijn lijf lijkt op een schaar.
Dus dan ben ik vast de Vlabber.’
 
Elke avond voor ’t naar bed gaan
staart de Vlaar weer met de Vlabber
in diezelfde grote spiegel
en ze vragen aan elkaar:
‘Wie was ook al weer de Vlaar?’
 
Heel de dag alles onthouden
is voor hen een groot bezwaar
dus daar staan ze weer te dubben.
‘Jouw geheugen is belabberd!’
roept de Vlabber (of de Vlaar?).
 
En dan zegt de ander maar:
‘Kijk, mijn kop lijkt op een vlieger
en mijn lijf op een gitaar.
Volgens mij ben ik de Vlaar,
dan ben jij vanzelf de Vlabber.’
 
Tja, dan gaan ze maar weer slapen
en dan staan ze maar weer op
en ze koken hun rabarber
en ze roken hun sigaar
en dan zijn ze ’t wéér vergeten.
 
‘Maar dat kan ons mooi niks schelen’,
giechelt de verstrooide Vlabber
– of, wie weet, de suffe Vlaar?
 
(Uit Er zit een feest in mij, Querido’s Poëziespektakel 5, 2012)