Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wanneer je met die valsenichtenkliek
Weer veel te blij onnozel zit te lullen
Word ik spontaan moorddadig fanatiek
Dan krijg ik zin verwensingen te brullen
Of naar het scherm te gooien met mijn spullen

En als het kon dan zette ik de schaar
In die verwijfde jasjes en je haar
En dat van iedereen van Boulevard

Die wrevel kan ik langer niet verhullen
Derhalve deze scherpe polemiek
En heb je nog wat zendtijd om te vullen?
Pak dan je camera want dit wordt smullen!
Ik laat het immers niet bij retoriek

Maak kennis met mijn fraaie traptechniek

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Vlaamse dichter

 



De Vlaamse dichter is een eend op krukken.
Hoewel hij enkel kluchtig kan mislukken
Laat hij zijn kromme maaksels steeds weer drukken -
Zijn geest is dof, zijn botte pen loodzwaar

En nooit eens reikt hij, brave zemelaar,
Een regel hoger dan het middelbaar.
Veel beter dan de pen, dat stuk gevaar
Greep hij de penis, om zich af te rukken.

En voor het dichteresje: evenzo -
Al is zij ook het teerste maagdelijn
Dat passend zwijmelt over barenspijn,

Ik geef haar bovenstaand octaaf cadeau -
Hoewel voor haar nochtans, subliem tableau!
De pen nog enigszins van nut kan zijn.


(Uit de nieuwe bundel komhoeheetieookweerevendoorscrollenenjevindthem)