Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wanneer je met die valsenichtenkliek
Weer veel te blij onnozel zit te lullen
Word ik spontaan moorddadig fanatiek
Dan krijg ik zin verwensingen te brullen
Of naar het scherm te gooien met mijn spullen

En als het kon dan zette ik de schaar
In die verwijfde jasjes en je haar
En dat van iedereen van Boulevard

Die wrevel kan ik langer niet verhullen
Derhalve deze scherpe polemiek
En heb je nog wat zendtijd om te vullen?
Pak dan je camera want dit wordt smullen!
Ik laat het immers niet bij retoriek

Maak kennis met mijn fraaie traptechniek

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vertalingen



Daar is-ie

Lente laat zijn blauwe lint
zwierig door de luchten zweven;
zoet-vertrouwde geuren geven
kietelend het land een hint.
Maarts viooltje droomt:
binnenkort ontluik ik.
– Hoor, van ver
een wijsje zacht en loom!
   Lente, daar ben jij!
Jou ja! voel en ruik ik.


Hatsjie

Lente laat zijn lauwe wind
grasduinend door velden zweven;
bloesemende bomen geven
kietelend mijn neus een hint.
Maarts viooltje droomt,
wil met hommels dollen.
— Voel alweer
zo’n snot- en tranenstroom!
   Lente, bah, hatsjie!
Jij weer met je pollen.


Er ist’s

Frühling lässt sein blaues Band
wieder flattern durch die Lüfte;
süße, wohlbekannte Düfte
streifen ahnungsvoll das Land.
Veilchen träumen schon,
wollen balde kommen.
– Horch, von fern
ein leiser Harfenton!
   Frühling, ja du bist’s!
Dich hab’ ich vernommen!

Eduard Mörike (1804-1875)