Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Het regent en de dagen blijven duister.
De wereld, in een nevel, o, wat grauw!
Het leven mist zijn vaart en kent geen luister,
De neuzen nat, de kelen voelen rauw.

Wat haken wij nu naar wat hemels blauw.
Wat zon, wat warmte, lijkt ons zoveel juister.
Wat haten wij dat nat, die waterkou:
Ons ongenoegen klinkt steeds ongekuister.

’t Verlangen blijft voorlopig onvervuld.
De maanden melden zich in vast gelid;
De regen zal nog heel wat weken dreinen.

’t Is tijd voor hete grogs en warme wijnen,
Het lichaam lijdt aan stijfte, jicht en spit.
Er zit niets anders op dan veel geduld…

 


(schilderij:Gregory Thielker)
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Segregatie



Ik deed het met Soraya en Tatjana
Met Isis, Mei Li, Ülgen en Michèle
De schone Ute, Saga en Adèle
En ook met Blodwynn, Fillywick, Cortana

Maar múlticultureel ben ik toch niet
Ik integreer me suf, maar wel per griet

Bundels