Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent





Het regent en de dagen blijven duister.
De wereld, in een nevel, o, wat grauw!
Het leven mist zijn vaart en kent geen luister,
De neuzen nat, de kelen voelen rauw.

Wat haken wij nu naar wat hemels blauw.
Wat zon, wat warmte, lijkt ons zoveel juister.
Wat haten wij dat nat, die waterkou:
Ons ongenoegen klinkt steeds ongekuister.

’t Verlangen blijft voorlopig onvervuld.
De maanden melden zich in vast gelid;
De regen zal nog heel wat weken dreinen.

’t Is tijd voor hete grogs en warme wijnen,
Het lichaam lijdt aan stijfte, jicht en spit.
Er zit niets anders op dan veel geduld…

 


(schilderij:Gregory Thielker)
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Wie verre reizen doet




Ik heb eens voor een opblaaspop
Garnalen zitten pellen
Daar mag ik met een slokkie op
Graag uren van vertellen

Ik heb eens met een jerrycan
Door Tunis lopen leuren
Daar kan ik als ik dronken ben
Geweldig over zeuren

Ik heb een keer bij sjieke lui
Diep in m’n neus gepeuterd
Daar kom ik een zatte bui
Niet over uitgeleuterd

Ik heb een keertje in Phnom Penh
Een beo leren praten
Maar aangezien ik nuchter ben
Wou ik het hierbij laten

Koop koop koop