Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 

 
Maastricht

Maastricht, een mooie stad, daar moet je wezen.
Ze heeft de charme van het buitenland.
’t Is buiten nat, ik zit dan graag te lezen,
Een reisbeschrijving, liever dan de krant.

Gebrek aan steden hoef ik niet te vrezen:
Bij Polyglott ben ik een beste klant.
Maastricht, dat is een stad waar je wilt wezen,
Zo met die charme van het buitenland.

Eind februari ( 't is een hypothese),
Dan kan ik weg, mijn huis is goed aan kant.
Maastricht, daar zou ik heel graag willen wezen,
Het heeft de charme van het buitenland.

Ik heb wel op dit versje zitten pezen,
Gewoon de lol, het heeft niet veel gewicht.
Zo’n zuidelijke stad daar wil je wezen.
Ik ga er gauw naar toen, gauw naar Maastricht!
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Luguber traliewerk



Oh, jee, procrustesbed, nu 'n nieuwe zak
de wasdom van de wijn dient te verbloemen
zie 'k hoe je wankel in de steigers staat
te pronken met je euvel etiket.

Wie komt er tot zo'n vondst—een maniak,
die, vol bravoure indachtig 't dichtersvak,
onsierlijk enjamberen op ziet doemen?

Wellicht is 't akelig zo in te zoomen
op wat men naar gebruik slechts dient te roemen,
maar ook je schema is niet adequaat.

Oh, veertienregelige acrobaat,
vier uitgangen en parkerpen paraat
herschrijf ik je: sonnet, als je het redt.

Als je het redt: oh jee, procrustesbed!

Koop koop koop