Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik word niet warm of koud van rode bieten
En broccoli vind ik meestal te min
Een zak met drop, dáár kan ik van genieten
Het geeft je leven soms weer nieuwe zin

Een zak met drop, daar kan ik van genieten
Tezamen met een cola met veel gin
Aan de hoeveelheid stel ik geen limieten…
(Wat wordt ze boos, mijn levensgezellin!)

Aan de hoeveelheid stel ik geen limieten
‘k Heb centen zat en anders nog de pin
Een zak met drop, daar kan ik van genieten
Het geeft je leven soms weer nieuwe zin

Dan komt het uur: de weegschaal staat gereed
En ondanks alles slaak je toch een kreet

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Blijvend applaus

De een verbeeldt een kapstok op toneel.
De ander smeert faecaliën op lappen
of noemt een vingerwijzing 'stil ballet'.
Het gaat om kunst dus alle mensen klappen.

Pas op, kijk uit, want kunst is er zo veel
dat er geen zuigeling aan kan ontsnappen
en ook niet aan de ongeschreven wet:
wij maken kunst, publiek, dus gij zult klappen!
 
Maar wie schrijft desgewenst nog een rondeel?
Wie is er op een copla te betrappen
of op een balladette, een sonnet?
Wie dwingt me daarmee tot geestdriftig klappen?
 
Ik las zijn werk opnieuw en kijk nu scheel,
mijn pols doet zeer, mijn schouder is ontzet:
ja Drs. P - dan blijf je klappen.


Lang geleden, toen Drs. P de Blijvend Applaus-prijs ontving, schreef Wilbert Friederichs dit gedicht.

Koop koop koop