Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik vind mijn tante ronduit zo’n gevaar
Dat ik het mens van lieverlee vervloek
Want zij verwaarloost mijn belang in haar

Als ik haar straks vol valse hoop bezoek
Leg ik bananeschillen op haar pad
Of stop een gifspin in haar onderbroek

Ik hou haar kopje onder in het bad
En laat haar kletsnat in de vrieskou staan
Of maak haar tegelvloer met reuzel glad

Ze drinkt per dag een fles of drie jenever
En ziet zo geel als zwom ze in saffraan
Ze trekt zich van mijn erfenis niets aan:
Toevallig is dat wel haar donorlever


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Oef! Af!



Het dichterswerk is soms zo zwaar,
maar dit gedichtje – lichter
dan lucht – verblijdt de luisteraar.
Het dichterswerk is soms zó zwaar,
dat je je afvraagt: komt het klaar?
Wat zwoegt en zweet de dichter!
Het dichterswerk is soms zo zwaar,
maar dit gedichtje ligt er.