Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Hij is zo zacht, zo aai- en knuffelbaar
Zo donzig lief, gewoon om op te vreten
Zijn snoetje met dat snoezig snuffelhaar

Welk onmens kan zo’n heerlijk wezen eten
Alleen een harteloze buffelaar
Gelukkig, ik heb niet zo’n plat geweten

Ik eet geen kerstkonijn, voor geen miljoen
Maar troost me met een vette homp kalkoen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Poes





Wanneer ik zo terloops de kat bekijk
terwijl zij op de sofa ligt te slapen,
voorafgegaan door levensgrote gapen,
dan denk ik vaak ~wat heeft die poes het rijk~

Zij hoeft haar kuch niet bij elkaar te schrapen.
Er staat voor haar steeds binnen pootbereik
een bak met voer, een vorstenmaal gelijk.
Haar bek hoeft het alleen maar op te rapen.

Van dankbaarheid geeft zij hoogstzelden blijk
want arrogantie is haar sterke wapen.
Als Siamees is zij ermee geschapen.
Haar wil is wet en verder geen gezeik.

Maar al met al kan ik dat heel goed velen,
het beestje laat zich ook zo heerlijk strelen.

Koop koop koop