Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Een jaar, driehonderdvijfenzestig dagen
Een fris begin dat lokkend naar u lacht
Kan duizenden beloftes in zich dragen
 
Het huis waar u zo lang al stil naar smacht
Uw droomvakantie, schwung aan uw relatie
Die cursus waar u steeds maar weer mee wacht
 
Een nieuwe baan, die ene topprestatie
Een compliment in plaats van snauw en klacht
Het nieuwe jaar biedt zoveel inspiratie
 
Dus, grijp uw kans en wees geen twijfelaar
Maar haal het beste in uzelf naar boven
Door in uw eigen krachten te geloven
En maak tweeduizend elf uw superjaar!
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Tilburgeres (Tilburgs sonnet)



Passanten staar ik aan met matte blik
Al loop ik door dit grazig groene landschap
En voel ik met de Brabanders verwantschap
Toch tob ik vaak: waar bleef mijn ware ik

Ik sta hier lang te kauwen en herkauwen
En weet best dat ik nuttig ben als vee
(‘k Geef melk voor de consumptiemaatschappij)

Maar in mijn ziel voel ik geen pais en vree
Dit eng bestaan gaat me al meer benauwen
Het gras, het hek, de boer vaak onbehouwen

Ik leef toch niet alleen voor melkerij
Wat ik in wezen ben, telt hier niet mee
Als koe word ik geleefd, ik ben niet vrij

Ik ben niet vrij, passanten staar ik aan

Koop koop koop