Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 

Haar valentijnskaart sprak van… een surprise
Een o la la van exquisiet genot
Dankzij mijn culinaire expertise!


Collega’s hadden haar voor mij bespot
Als femme fatale, maar ik zou met haar pronken
Want ik was op die juffrouw Frans verzot

We hebben eerst een Pérignon gedronken
En aten toen salade Bourbonais
Terwijl ik smoorverliefd naar haar bleef lonken

Als nagerecht nam zij café complet
En ik haar meesterwerk Parfait d’Amour:
Likeurig, tropisch ijsgenot tout court,
Bezegeld met een nacht… amour parfait!

 

 

Chocoladeharten gevuld met roomijs

 Marleen Willebrands

Ingrediënten (2 personen)

Voor de chocoladeharten

         200 g extra bittere chocola (minstens 65% cacao)
         siliconen hartvormpjes (of kleine bolvormpjes)

Voor het ijs:

·         1 ei·
         50 g witte basterdsuiker· 
        2 eetlepels Parfait Amour-likeur (of ‘Volmaakt geluk’, te koop bij de slijter)·
         1 eetlepel citroensap·
         2 dl slagroom·
         30 g witte basterdsuiker(

of gebruik kant-en-klaar roomijs, waar u desgewenst wat likeur aan toevoegt)

Voor de garnering:· 

        half bakje verse frambozen, twee takjes verse munt, viooltjes (tuincentrum)

Bereiding

Bereid dit dessert een dag van tevoren. Maak eerst de chocoladeharten. Smelt de chocola au bain-marie. Vul daartoe een pan met wat water en breng aan de kook. Plaats een kom op de pan, zó dat die het water niet raakt. Zet het vuur lager als het water kookt. Breek de chocola in stukjes, doe die in de kom en laat smelten. Regelmatig roeren. Geen water toevoegen, anders wordt de chocola korrelig. Giet de gesmolten chocola dun uit in siliconen hartvormpjes en beweeg de vorm zó, dat de hele binnenwand met een dun laagje chocola wordt bedekt. Daarna in de vriezer laten opstijven. Als het laagje te dun is, dan de vorige bewerking herhalen. 
Maak daarna het ijs voor de vulling. Klop met een mixer een heel ei met 50 g suiker langdurig tot het schuimig en lichtgeel van kleur is, en dik vloeibaar. Voeg toe: scheutje Parfait Amour of andere likeur en wat citroensap. Klop 2 dl slagroom met 30 g suiker lobbig. Spatel de geslagen room met een lepel door het schuimige eimengsel. Dan laten bevriezen, met of zonder ijsmachine.

Met ijsmachine: giet het mengsel in de ijsmachine en draai er ijs van volgens de gebruiksaanwijzing.
Zonder ijsmachine: zet het mengsel in een plastic bak in de vriezer en roer het iedere 15 minuten door of prak het met een vork, zodat er geen kristallen ontstaan


Afwerking:

Schep het dikvloeibare ijs in de chocoladeharten en zet ze weer in de vriezer tot het moment van serveren. Druk dan voorzichtig de ijskoude chocoladeharten uit de vormpjes.

Serveren:

Schik de gevulde harten op een bordje en garneer met frambozen, viooltjes en wat blaadjes verse munt. Lekker met een glaasje Parfait Amour!

 

 

(In verband met zijn kandidatuur voor het pausschap heeft Frits Criens zijn aanstelling tot Dichter des Vaderlands geweigerd)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Een onbekende vertaling van The Raven 4


[youtube]JQyGWZWqKT8[/youtube]

 

Het is verleidelijk alle vertalingen nu naast elkaar te zetten en met elkaar te vergelijken, maar dat levert een onleesbare lange brei op; ik volsta met een paar voorbeelden van de eerste regels van het tweede couplet, enkel om te laten zien hoe er vergeefs geworsteld is met een onvertaalbare vorm en keer op keer een bittere nederlaag wordt geleden met gewrongen en gekunsteld taalgebruik of het noodgedwongen loslaten van de oorspronkelijke beeldspraak:

“Ah, distinctly I remember, it was in the bleak December
And each seperate dying ember wrought its ghost upon the floor “

Edgar Allan Poe


"Middernacht had juist geslagen, toen mijn oogen scheemrend zagen,
Hoe in 't vlammend vuur met vlagen, schimmen dwarlden heen en weer.”

John F. Malta, 1887Og

Ogen die schemerend zien, jawel. En wat dacht je van schimmen die met vlagen heen en weer dwarlen? 

"Ik herinner mij die uren duidelijk; dien December guur en
op het vloerkleed de figuren, stervend in de sintelgloor.”

Gerard den Brabander, 1944

Tja, decemberguren en in een sintelgloor stervende figuren; dat zou ik mij ook duidelijk herinneren.

"Helder staat het in gedachten, 't was een barre winternacht en
elk afzonderlijk stervend gloeihout wierp zijn spookspel op de vloer.”

Bob den Uyl, 1983

 Op een zo’n winternachten is zo’n spookspel al erg, laat staan op twee. Geen wonder dat die gloeihouten (waar kun je die kopen?) ze op de grond wierpen. 

"De midwinterwinden woeien toen 'k mijn voeten voelde schroeien
Aan de haard die in zijn gloeien enge schijnsels wierp terneer.”

Carel Alphenaar, 1993

Daar sta je dan, met niet alleen ernstig geschroeide voeten (wie gaat er nu ook tegen de haard aan staan- de enige manier waarop je je voeten ergens aan kunt schroeien) maar ook nog terneergeworpen enge schijnsels die overal om je heen liggen.

"Ach, ik heug de kille nacht, die mij die december bracht,
Sintels stierven met een klacht van spookschijn als verweer.”

Berrie de Boer, 2010 

Dit blijft al dichter bij de beeldspraak van  stervende sintels (niemand gebruikt verder  het voor de hand liggende sintels, simpel omdat niet met het rijm uitkomt, behalve onze Gerard met zijn gloor) maar met spookschijn klagen blijft een zwak verweer tegen de dood.

"Het was December en van boven kwam de koude aangestoven:
Ieder kooltje bij het doven wierp zijn spookgestalte neer”

Erik Bindervoer en Robert-Jan Henkes, 2008

De laatsten mogen blij zijn met de vertaling van Thé Lau, anders waren zij het dieptepunt geweest in de reeks. Bij hun komt het allemaal van boven. Je schrikt je rot als die kou zo aan komt stuiven van boven. De tweede regel, eerlijk is eerlijk, blijft het dichtst bij de beeldspraak, al moet de zin daarvoor wel kromgebogen worden (“Dichterlijke vrijheid is gewoonlijk dichterlijk onvermogen”: Drs. P) - al wordt er alweer neergeworpen- maar dat maken ze ruimschoots goed met de volgende regels:

"O, ik snakte naar de morgen!  Boekenwijsheid, diep verborgen,
Had mij troost moeten bezorgen – om Leonoor zo efemeer “‘

Boekenwijsheid’ staat qua betekenis wel heel erg ver van ‘over many a quaint and curious volume of forgotten lore’. Minder efemeer zou ik zeggen. 

(wordt vervolgd)

Koop koop koop