Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



De lokroep van de waterkant
Kon ik niet meer weerstaan
Ik kocht een hengel en een pet
En zou uit vissen gaan

Ik nam voldoende leeftocht mee
Een koelbox Belgisch bier
En vissalade à ma femme
Een palingworst of vier

Ik vond in Asselt aan de Maas
Meteen een fijne stek
En werd reeds gretig opgewacht
Door vis met grote trek

Zes snoeken vlogen in mijn kruis
En beten stevig door
Net als de baarzen aan mijn lip
De glasaal in mijn oor

Ze snapten niet wat bijten is
Al legde ik het uit
Zo maakte mijn gedroomde vangst
Hun hengelaar tot buit

Ik heb het trauma stil verwerkt
Mijn wonden zijn gelikt
Maar voor de sport die vissen heet
Zijn vissen niet geschikt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Balans



Symbolisch heeft de oude pietengarde afgedaan
zelfs opa piet kan naar zijn laatste carrière fluiten.
De hoofdpiet en zijn zwarte maats staan klaar om te gaan muiten
en kijk die goeie sint daar nu eens vrolijk lachend staan.

Gewapende agenten houden boze burgers buiten
wier ‘pieten = racisme’ bord ons toch niet is ontgaan
en wie die kleine rellen filmt verliest meteen zijn baan
zo poogt het sinterklaasjournaal de onrust wat te stuiten.

Gelukkig is dit kinderfeest zo strak geregisseerd
met crisisteams, ME-vertoon en pieten als agenten
– geoliede machinerie, geoefend en gestaald –

dat niemand moppert in dit land zo vrij en onverveerd
en niemand klaagt over censuur of zijn belastingcenten
Alleen de sint sprak licht beduusd: “we waren wat verdwaald”.

Koop koop koop