De lokroep van de waterkant
Kon ik niet meer weerstaan
Ik kocht een hengel en een pet
En zou uit vissen gaan

Ik nam voldoende leeftocht mee
Een koelbox Belgisch bier
En vissalade à ma femme
Een palingworst of vier

Ik vond in Asselt aan de Maas
Meteen een fijne stek
En werd reeds gretig opgewacht
Door vis met grote trek

Zes snoeken vlogen in mijn kruis
En beten stevig door
Net als de baarzen aan mijn lip
De glasaal in mijn oor

Ze snapten niet wat bijten is
Al legde ik het uit
Zo maakte mijn gedroomde vangst
Hun hengelaar tot buit

Ik heb het trauma stil verwerkt
Mijn wonden zijn gelikt
Maar voor de sport die vissen heet
Zijn vissen niet geschikt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Rode kater

rodekater
Flickr.com
 
Er staat nog weinig leven op het spel
maar telkens in het zicht van de finale
weet hij nog ergens lucht vandaan te halen,
wat laatste resten adem voor herstel
 
Het middeleeuws vooruitzicht van de hel,
beproefd concept van schulden afbetalen,
is minder wreed dan in jezelf verdwalen
verloren in je veel te ruime vel
 
Van zijn bestaan, vernauwd tot ademnood
rest enkel nog het vederlichte deinen
van in de loop der tijd verschoten rood
 
tot hij besluit om toch maar te verdwijnen
en na een knipoog beide ogen sloot,
zijn laatste truc: in veertien regels dood