Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Mijn Mac, de ark waarin mijn data zaten
Was mijn vertrouwde vriendje bij het daten

We volgden elke dag dezelfde rite
En surften uren op mijn vaste site 

Hij kende mij, ik ga voor een blondine
Want die zijn altijd wereldwijd online

Ik zoek vooral een stoot met flinke prammen
Die praat niet veel, maar wil het liefste cammen

Als flirter weet ik nogal snel te pieken
Zo'n dot wil mij dan ook maar wat graag liken

Maar gister gaf zich een van deze schatten
Misleidend bloot toen wij gezellig chatten

Hoewel haar babbel louter over quatsch ging
Kwam ik met Jelena al snel tot matching

Ze wist me heel geslepen in te pakken
En zo al phishend snel mijn Mac te hacken

Mijn ark is leeg nu, als bedrogen Noach
Neem ik voortaan toch maar een datingcoach 

(Uit de pas verschenen bundel Ik neem voortaan een datingcoach)

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Onuitgesproken

Ik wacht tot mijn vriendin weer bij mij op de stoep zal staan
Het was nog middag toen wij zwijgend in de kamer stonden
Ik lig in bed, ik lees een strip, mijn leeslamp die staat aan
Ik tel al sinds het twaalf uur is geworden de seconden
Ze vroeg me, is er iets, ik zei, wat zou er moeten zijn dan?
en hoopte dat zij zeggen zou wat ik niet had gezegd
Ze lachte en ik lachte terug, daar had het alle schijn van,
Ze wierp me nog een handkus toe, ik dacht: ze meent het echt

Ze duwt me van zich af wanneer de wereld aan haar trekt
en houdt me vast zodra diezelfde wereld haar laat vallen
Ik doe precies hetzelfde, alles aan ons huisje lekt
Een lijden lijd je nooit alleen, je deelt het met z'n allen

Ze heeft me net gebeld, ze neemt vannacht de laatste trein
Ik antwoord alsof ik gezond heb tussen zonnebloemen
Mijn god, wat ga ik ver om niet alleen te hoeven zijn,
Of is dat wat de mensen, als het goed gaat, liefde noemen?
Nee, liefde is een dier, onzichtbaar groeiend langs een meetlat,
En pas als het volgroeid is toont het zich als leeuw of schaap
We moeten praten, zou ik moeten zeggen, maar ik weet dat
als zij in bed kruipt en me kust, ik doe alsof ik slaap

Koop koop koop