Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Luchtfiets


Ik fiets geen lucht en bak geen sla
En bol geen knik
Ik jou geen jij en veer geen la

Ik lak geen lui en klak geen klik
En lier geen tier
Ik vecht geen bek en tak geen tik

Ik scheer geen gek en fluit geen flier
En bal geen voet
Ik slijp geen straat en waai geen pier

Met taal toch ben ik beregoed:
Ik haspel onvolprezen stoet


Luchtfiets

Tijd voor een nieuwe versvorm: de Luchtfiets.

Luchtfiets is een versvorm waarbij de dichter opzettelijk fouten maakt tegen de vervoeging van Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden en schijnwerkwoorden

Rinkelrooien, laveren, nachtbraken, kwinkeleren, luchtfietsen: dit soort werkwoorden lijkt samengesteld maar is dat niet. Het vermeende werkwoordelijke deel is een bestaand werkwoord. Het vermeende niet werkwoordelijke deel is niet per se aan een woordsoort gebonden, al is het meestal een naamwoord.
Bij vervoeging mogen deze werkwoorden niet worden gescheiden, vandaar de term Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden.

Scheidt men deze wekwoorden toch dan levert dat een ongrammaticale constructie op. Doet men dat structureel en bewust in een nonsensvers, dan is er sprake van een Luchtfiets.

Een Luchtfiets moet rijmen, maar gepaard rijm is uit den boze, wat betekent dat een luchtfiets uit minstens drie versregels bestaat. Het aantal versregels is vanaf drie vrij, net als het aantal heffingen per regel en het metrum dat uiteraard consequent moet worden toegepast. Ten slotte dit: een gedicht mag pas de naam Luchtfiets dragen als tweederde van het aantal versregels minstens één fout bevat tegen de onscheidbaarheid van Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden, (afronden naar boven).

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wraak

(Uit de hand gelopen sonnet ) 

Hoe nijver kwijt zich ieder van zijn taak
Hoe ijverig, hoe vlijtig en hoe noest
Wat of er allemaal niet werd verwoest
Dat danken wij aan één emotie: wraak!

Bij Abel ging het al meteen niet goed
God had niet aan zijn offerand geroken
Verbitterd heeft hij zich meteen gewroken
En dat viel in de smaak, want wraak is zoet

Bij Troje is het ook al zo begonnen
En heel veel Grieken vielen in de strijd
Niet om de eer of geld, maar om een meid!
Maar goed, ze hadden lekker wél gewonnen

De sultan van Chwarizm doodde wat lieden
Gespuis, gestuurd door ene Djengis Khan
Het is ons continent toen slecht vergaan
Daar die toen prompt vol wraakzucht stond te zieden

Seldjoeken wilden de toeristen weren
Die kwamen voor het graf van onze Heer
Het hielp geen barst; er kwamen er nog méér
Toen  paus Urbanus wraak begon te zweren

Daar Lenin als klein kind zo wreed moest lijden
Door enge typen in een priesterrok
En door zijn daardoor opgekropte wrok
Beleefden wij interessante tijden*

De Duitsers moesten oorlogsschuld betalen
Geallieerden deden ook nog bars
Dat zat de jonge Adolf danig dwars
Maar goed, hij heeft zijn gram wel kunnen halen

Saddam moest tegen elke prijs verdreven
‘Moet dat nou echt?’ werd door het volk gemord
‘He tried to kill my daddy’, zei Bush kort
Dan kijk je niet zo op een mensenleven

De liefde, hoor ik, laat de wereld draaien
Maar er wordt meer dan enkel zaad gezaaid
Als ware hartstocht stevig op gaat laaien

En worden wij dan weer eens flink genaaid
Dan laten wij de rode haan luid kraaien
Want heel de wereld blíjft maar doorgedraaid     

 

*à propos:  ‘Moge u leven in interessante tijden’ is geen oude Chinese vervloeking,  maar een citaat uit The wallet of Kai Lung van Ernest  Bramah