Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Als ik nerveus de envelop bepotel
Vol twijfel op de kamer van mijn hotel

En mijn zo zuurverdiende geld sneu natel
Bestemd voor mijn verwenster uit Neuchâtel

Vind ik me meer en meer een stomme ezel
En worden spijt en schuldgevoel mijn gezel

Maar dan klinkt aan de deur een woest gejodel
Van Orsch, mijn meesteres, een beunend model

Ze commandeert me hitsig uit mijn zetel
En leidt me naar de bedmat aan mijn bretel

Ik krijg een blinddoek voor, de eerste wrevel,
Voel sporen, zweepje, hoor een smerig bevel…

Nog steeds als ik mijn beurse lijf behandel
Voel ik me een verpletterde frikandel

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

MHMOT



u ziet natuurlijk niet dat ik nu bloos
maar dat er vlinders fladd’ren in mijn schoot
vertrouw ik heden toe aan gans de natie

op MaDiWoDo kijk ik heel devoot
naar zijn touchante houterige gratie
als hij weer smoking oogt in zijn black tie

wellicht een eigenaardige fixatie
vindt ú zijn acte de présence saai
en somtijds gaat het er ook sneu aan toe

dat sjansen aan de bar is echt niet fraai
al ben ik stik jaloers op háár, Mylou
enfin, een vraagje uit de oude doos:

verrukkelijke Herman, zeg eens even
waar is die Erik Engerd toch gebleven?



noot: ik keek ook met veel genoegen naar Joost Prinsen in MHMOT

Bundels