Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Van Frits Criens, stadsdichter van Leudal (waarom bestaat de term streekdichter eigenlijk niet?) verscheen een aangenaam vormgegeven bundeltje met sonnetten over de vele molens in deze gemeente.
Deze sonnetten waren al bij de molens zelf op een plaquette te lezen, maar om de lezers van Het vrije vers tegemoet te komen (die immers niet allemaal over een fiets beschikken) kwam men op de uitmuntende gedachte ze te bundelen.
Dat is met liefde en zorg gedaan en bovendien zijn alle sonnetten voorzien van een aquarel van de betreffende molen, geschilderd door Jos Jeukendrup.
We plaatsen hier twee gedichten die het heden sfeervol met het verleden verbinden en een goede indruk van de kwaliteit van het boekje geven.
Dat is, dankzij subsidie, voor een vriendenprijs verkrijgbaar.



Leumolen

Het stof van eeuwen ligt in jou verzonken
Je pelde gort, sloeg olie, maalde graan
En zag de mulders komen en weer gaan
Je hebt hen steeds een boterham geschonken

Soldaten heb je lijdelijk weerstaan
En hoge heren die naar hebzucht stonken
Je lot leek vaak al door het lot beklonken
Met water, droogte, storm of rode haan

Nu hangt de noodklok zwijgend in je toren
Nou er geen vijand, zelfs geen onraad is
Geen klant die zijn aanwezigheid laat horen

Je drooggevallen beun droomt stil van vis
Klimop bewijst je trouw, in stil bekoren
Beschermt de Keulse maagd je in haar nis





Windpark Neer

Ze dansen door de lucht en malen niet
Vier stalen vogels boven Leudal-Noord
Ten hemel rijzend, frank en ongehoord
Wat menig hart al feller kloppen liet

In hen sloot Toen en Nu een fraai akkoord
Dat kansen aan vernieuwend denken biedt
Een schone toekomst ligt in het verschiet
Waarin respect voor moeder Aarde gloort

Een oud principe in een hightechmolen
Als antwoord vóór de schaarste echt begint
Vervangt bescheiden olie, gas en kolen

Het resultaat is nu al troetelkind
Nu duurzaamheid ten strengste is bevolen
Het schenkt ons groene energie uit wind


Leven van water en wind is te bestellen bij Molenstichting Leudal  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en kost 10 euro, exclusief verzendkosten.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Hitler schreef light verse!



Onlangs werd na onderzoek bekend dat het boek Bloemen van het kwaad van Paul Damen het grootste literaire bedrog in Nederland sinds jaren is.
Het leek zo’n leuk idee: biografieën van dictators die poëzie geschreven hadden, met hun gedichten erbij.
Helemaal zelfstandig vertaald door Paul Damen uit oud-Turks, Chinees, Japans, Roemeens, Arabisch, enfin: uit elke mogelijke taal die hij niet machtig was.
En heel literair Nederland slikte het en prees het boek.
Vooral het gedicht van Hitler over zijn moeder, het zogenaamde ‘Mütti-gedicht’ ging erin als koek. Hugo Borst las het voor bij DWDD en schokte het publiek met de onthulling dat dit sentimentele gedicht van de Führer was.

Nu het boek door de mand gevallen is als één brok bedrog en plagiaat en ook blijkt dat al meer dan een eeuw bekend is dat dat gedicht niet van Hitler (alleen neonazi’s denken dat) , maar van Georg Runsky is en de andere ‘gedichten van Hitler’ ook allemaal vervalsingen zijn,  evenals een groot deel van de ‘gedichten’ van andere opgenomen ‘dictators’ is het wel sneu voor Paul Damen dat Het vrije vers in de archieven een vondst deed, waaruit blijkt dat Hitler wel degelijk een poging tot poëzie heeft gewaagd en bovendien nog light verse ook! Had hij tóch een echt gedicht van Hitler kunnen opnemen!



Dat het echt is is makkelijk te bewijzen volgens dezelfde redenering die Paul Damen in zijn boek volgt bij het gedicht dat Hitler zogenaamd in de loopgraven schreef.
Ik citeer hem letterlijk: “dat handschrift in de kopie klopt wél. Vervalser Kujau was toen nog veel te jong om überhaupt te kunnen schrijven. Vervalsingen brachten niks op, want men schaamde zich nog dood voor het Derde Rijk. De verzamelaar­stempel verwijst naar een collectie die wél authentiek is. “
Nou, dat geldt mooi ook voor ons gevonden gedicht van Hitler. Dat stempel wijst duidelijk op een authentieke verzameling. Een stempel bewijst alles.
Paul Damen heeft in zijn boek zowat alle gedichten geplagieerd uit Engelse vertalingen, maar wij laten de tekst gewoon in het Duits staan:

Gedicht

Ienie Mienie Mütti

Zehn Pfund Grütti

Ook een Mütti-gedicht dus, met een kostelijke woordspeling van de Führer.
En nou maar wachten op de krantenkoppen na deze sensationele onthulling en de doorwrochte recensies van de vaderlandse critici.

Koop koop koop