Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Geluk is voor de werkers en de dommen
Maar ach, wat zegt geluk in dit klimaat
Een huis dat meters onder water staat
Een baas die eist dat jij je rug blijft krommen

Geef mij een feeks, het kan me echt niet bommen
Die mij zelfs bij het dichten niet verlaat
Die ontevreden is en non-stop praat
Als ik haar eens een dag niet heb beklommen

Alles is veel voor wie niet veel begeert
Het land als vader blijft zijn rol verzaken
Tot die zich aandient in persoon van Hein

Dat heb ik na een dag geconcludeerd
Bescheten, op een stinkend onderlaken
Domweg gelukkig: het kon erger zijn=

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Waterstraat

 Mijn wieg stond destijds in de Waterstraat,
Waar aan een slootje mooie wilgen stonden
En wij, gewoon op straat, nog spelen konden;
Soms was het voetbal, soms ook kattenkwaad.
 
Waar nu zo’n rijtje saaie huizen staat
Lag eens een wei waar paarden zich bevonden,
Met schrikdraad waar wij ons soms aan verwondden.
Die straat was Nederland in zakformaat.
 
Nu komen er steeds auto’s doorgereden,
Je ziet op straat al lang geen spelen meer,
De buurman is inmiddels overleden.
 
Soms als ik voor mijn ouders’ huis parkeer
Verlaat mijn geest voor eventjes het heden
En zie ik weer het straatbeeld van weleer.
 
 

Uit de nieuwe bundel Het leven gaat van A tot Z.  

Koop koop koop