Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 


Wat leken Zijn discipelen verweesd
Nadat hun Heer ten hemel was gevaren
Nee, geen van hen was ooit zo triest geweest

Ze wisten niet meer waar en wie ze waren
Verstomd en lam door sprakeloos verdriet
Als droegen zij vermoeid de last der jaren

Maar zie, Gods Geest deed al hun zorg teniet
Met kracht die hen zichzelf deed overstijgen
En hen in alle tongen spreken liet

Die gulle geest hoop ik nog eens te krijgen
Ik droom er nu al regelmatig van
Dat ik in alle talen spreken kan
Waarin ik nu alleen bekwaam kan zwijgen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Wilburgt (Tilburgs sonnet)



De kat die muizen eet volgt zijn instinct
dat hem vertelt wanneer hij moet gaan jagen,
dat hij de muis niet doden moet, maar plagen
totdat zijn eetlust stijgt en speellust slinkt.

Professor Dick Frans Swaab die alles weet
van hersenen beweert dat elke gril
zelfstandig in neuronen wordt geboren.

Dit is ’s mans leer: ons ego houdt zich stil,
ons brein bekokstooft alles van tevoren;
wat wij bedenken ligt allang gereed.

Zo overstijgt Swaab alle professoren.
Ik hoef hem niet, die godloze profeet.
Ik heb een vrije wil, ik ben mijn wil.

Ik ben mijn wilde kat die muizen eet.

Koop koop koop