Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 


Wat leken Zijn discipelen verweesd
Nadat hun Heer ten hemel was gevaren
Nee, geen van hen was ooit zo triest geweest

Ze wisten niet meer waar en wie ze waren
Verstomd en lam door sprakeloos verdriet
Als droegen zij vermoeid de last der jaren

Maar zie, Gods Geest deed al hun zorg teniet
Met kracht die hen zichzelf deed overstijgen
En hen in alle tongen spreken liet

Die gulle geest hoop ik nog eens te krijgen
Ik droom er nu al regelmatig van
Dat ik in alle talen spreken kan
Waarin ik nu alleen bekwaam kan zwijgen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Samson

Rusland: Wladimir Poetin naar de stembus
Nederland: PvdA-jongeren gaan massaal voor Diederik Samson

Simson

Een zonnekind is hij, een held, een grote vechter
Een stoere heerser met de mond en met het zwaard
Die in de felle strijd zijn lauweren vergaart
Doch zelden uitblinkt in de rol van vrederechter

Het morrend volk stoomt op in voor- en tegenstemmen
Met lede ogen kijkt men naar de hanenstrijd
Geen socialistisch vuur; de idealen kwijt
In neoliberaal moeras kan men niet zwemmen

En zie: daar staat hij in de voorhof vastgebonden
Met kettingen verroest en schimmeltouw vergaan
Hij rukt en trekt maar de pilaren blijven staan
Dan wordt hij onder hoongelach naar huis gezonden

Een laatste Hercules in woord en in gebaar
Maar wat aan hem ontbreekt: die zeven lokken haar

Bundels