Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Heb ik iets tegen Groningers of Drenten
Smaad ik hun liefde voor geboortegrond 
Vind ik hun voedsel klef en ongezond
Hoon ik hun uitspraak vol met knijpaccenten

Leg ik hen waanideeën in de mond
Stel ik hen voor als duivels of serpenten
Noem ik hen psychiatrische patiënten
Acht ik hun eigendunk een vuile wond

Nee, Ben en Rudy, het zijn niet mijn woorden
(En Ditmar snapt er echt geen jota van)
Waar jullie op het Vrije Vers mee scoorden

Ik hekel slechts wat voor geen meter kan
Een wereldkoers daar in het vlakke noorden
En Hanny ziet dat: zij is echt mijn man

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De vrede van het stille land



De weide reikt tot aan de waterkant –
een weelderig tapijt van gras en kruid.
Het regent lichtjes en het zacht geluid
verdiept de vrede van het stille land.

Dan drijft de wind de wolken voor zich uit,
het licht doet met zijn kracht zijn woord gestand
en strooit met zonneschijn uit gulle hand –
het groen fleurt op, een witte kwikstaart fluit.

En ik sta aan het hek en mag ervaren
dat de natuur soms los lijkt van de tijd:
zij wil zich in het heden openbaren

in vormen die zij voor mijn oog bereidt.
Het zonlicht speelt op zachtgestemde snaren
en raakt mijn ziel met tegenwoordigheid.

Koop koop koop