Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Een vrouw telt meestal veel meer levensdagen
En schoner is beslist haar lichaamsbouw
Geen dame aan wie ik mijn nood kan klagen
Al helemaal niet aan mijn eigen vrouw

Geen dame aan wie ik mijn nood kan klagen
Die ik mijn leed om onrecht toevertrouw
Ik zal mijn lot kloekmoedig moeten dragen
Dat mij haast dwingt te grijpen naar het touw

Ik zal mijn lot kloekmoedig moeten dragen
Want anders krijg ik thuis een fikse douw
Geen dame aan wie ik mijn nood kan klagen
Al helemaal niet aan mijn eigen vrouw

Of u gelovig, heidens bent of ietsig
Het maakt niks uit, het man-zijn is maar nietsig


De eerste twee regels zijn afkomstig van het sonnet Voor de keuze, Driek van Wissen uit de bundelEen loopje met de tijd.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Spellingleed



Ik heb zo’n moeite met die lettertjes

Ze dansen door mijn schrift
En zijn totaal geschift
Ik haat de kleine ettertjes

Spellingleed

Die rare letter e verbijstert me
Ik hoor een ö in ‘de’ … een eh in ‘leg’
Maar als ik dan weer ‘mede’ schrijf en zeg
Dan klinkt er eerst een ee en dan een ö

En plak ik achter onze e een u
Dan maakt dat kunstje haar pardoes tot eu
Een i vooraf maakt e tot ie, mon dieu
Met i erna tot ei: u snapt het nu?

Twee letters e aaneen lees je als ee
Een o vooraf maakt van de e een oe
Bent u intussen aan een dokter toe
Dan denkt u bij de e’s-accent: O wee!

Wie lezen leert en schrijven met zo’n spelling
Is vast immuun voor elke schoolse kwelling