Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Nog net op tijd beteugel ik mijn haat
Want anders had ik jou subiet vermoord

Nog net op tijd beteugel ik mijn haat
Nu jij me voor die valse schoft verlaat
Je bent een freak, zo seksueel gestoord
Dat zelfs een lijk je uit je slipje praat
Alleen van mij, je man, wil jij geen zaad
Ik dreigde je te wurgen met een koord
Maar dat heb je natuurlijk niet gehoord
Dus zeg ik voor je hier de deur uit gaat
Je boft maar, schat, dat ik niet ben ontspoord
En jij slechts in mijn fantasie bestaat
Want anders had ik jou subiet vermoord

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Een kwestie van vorm

Wie meent dat ik zal sterven, heeft het mis.
Ik ga wel dood natuurlijk, wordt begraven,
maar prompt daarop volgt mijn herrijzenis
doordat ik velen met mijn lijf zal laven.
 
Ik keer weerom in al wat levend is,
ik heb voor allebeest de rijkste gaven,
ik vorm voor tor en worm de rijkste dis;
en hangt men mij, voor gieren en voor raven.
 
Atomen, moleculen blijven immer:
in water, lucht, de aarde of het vuur.
Of worden Licht – verdwijnen doe ik nimmer,
ik keer – ha Kees! – terug in de natuur.
 
Zo zal ik bij mijn nabestaanden blijven;
ook nabestaand, alleen in andere lijven.

Bundels