Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Profiel van Andrea

Andrea's Profielfoto
  • Offline
  • Rang: Gedreven forumlid
  • Registratiedatum: 05 nov 2010
  • Laatste bezoek: 24 feb 2017
  • Tijdzone: GMT +0:00
  • Lokale tijd: 19:13
  • Berichten: 144
  • Ontvangen bedankjes 46
  • Profielbezoeken: 69
  • Locatie: Onbekend
  • Geslacht: Onbekend
  • Verjaardag: Onbekend

Handtekening

Berichten

Recente berichten

Geen berichten
Tijd voor maken pagina: 0.281 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: Liefdesverdriet

Ik was haar schat, zij was mijn bruid,
De toekomst zag er romig uit.
Maar toen ik voor het altaar stond
Was ik alleen: zij dween, zij zwond.

Eens vormden wij een trouw gespan,
Ik was haar vrouw en zij mijn man,
Maar niets is nog zoals voorheen
Want driewerf ach! Zij zwond, zij dween

Zij was mijn afgod, mijn idool
- Hoewel een ietsje te frivool -
Ik smacht naar haar zo menig stond,
Maar 't is voorbij: zij dween, zij zwond.

Hij wiens verloofde dwijnt of zwindt
Ofschoon hij haar verwoed bemint,
Kwijnt weg in troosteloos geween
En huilt gefnuikt: zij zwond, zij dween!

Koop koop koop