Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

applebottomdef2
Bron: Guus Middag in Onze Taal (september 2020).
Met dank voor de toestemming van Guus Middag en de redactie van Onze Taal om dit artikel hier te mogen plaatsen. 
 
'Die Applebottom' is een van de gedichten in onze bundel Er is light! (Het vrije vers, 2020). Quirien van Haelen, de oprichter van Het vrije vers, schreef het:
 
 
Jantje zag die applebottom
Van die spange spandexho
En hij wou die tanga ballen
Ook al was ze van zijn bro
 
Fokkit, zei hij, want mi brada
Zit toch in die jilla, aight
Hij kan mij nu toch niet met zijn
Pipa poppen, fok die shait
 
Maar ik ben geen backstabtype
Hij dronk aan z'n ginger beer
Effe tjappe, jonko smoken
Dan ik klop me eigen spier
 
Weg ging Jantje, naar die shoppa
Maar die smatje was niet doof
Die zei, fokkit, ik wil bana,
Klaasje zit voor tasjesroof
 
Hij heeft mij gezegd dat ik
Kon doen en laten wat ik wou
En nu wil ik kokkie geven
Boi, ik zuig je ballen blauw
 
Daarop ging ze aan 't schudden
Hoofd naar onder, bil omhoog
Later batsen, badaptaki
Jantje hield het niet lang droog
 
 
appenvloed
Pixabay
 
Ze had totaal geen aandacht voor de golven,
dat is wat een mobieltje met je doet,
totdat ze door het water werd bedolven.
Een slechte combinatie, app en vloed.
 
dochter
Flickr.com
 
Ja inderdaad, ik ben de dochter van
Het wordt me regelmatig nagedragen
Want inderdaad, ik ben de dochter van
Mijn vader is een heel bekende man
Maar waar hij was in onze kinderdagen?
Dat kun je beter aan mijn vader vragen
Want ja, ik ben alleen maar dochter van
Dat wordt me regelmatig nagedragen
 
Tour
Flickr.com
 
Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen, kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.
 
Maar de Tour de France in september,
in de bergen, langs kastelen
door de dorpjes, nee.
 
Tuin
Flickr.com
 
Je hebt een tuin. Daar loop je ’s avonds in
En kijkt eens naar de halfverdorde planten
Je ziet een uitgedroogde struik chrysanten
De afrikaantjes vormen dissonanten
Als ongewensten in een pleeggezin
 
Je hebt een tuin. Daar loop je 's avonds in
De rozen zijn verworden tot mutanten
Geconfisqueerd door eerloze trawanten;
Het nageslacht van de familie Spin
 
Je hebt een tuin. Daar loop je 's avonds in
Slechts onkruid tiert, de vuige infiltranten
Ze reiken in de hoogte tot je kin
 
Maar goed, het is er rustig niettemin
Je hebt een tuin. Daar loop je 's avonds in
 
 
Een z.g. krimpsonnet met als terugkerende regel de eerste regel uit
‘Harmonie’ van Gerrit Komrij.
 
doodskist
Flickr.com
 
Prachtige uitvinding!
Hier ligt mijn grootmoeder
Weg is de tijd dat ze
Zanikt en zeikt
 
Fijn dat ze nu in haar
Levendeschimmelkist
Toch nog postuum
Haar omgeving verrijkt
 
Voor het eerst is in Nederland iemand begraven in een doodskist die is gemaakt van het wortelnetwerk van paddenstoelen.
Boris
Flickr.com
 
Die Boris Johnson, de premier
Wiens blonde haardos altijd gek zit
Werkt plotseling niet langer mee
En koerst af op een harde Brexit
 
Met Frost en Gove moet nu Barnier
Bespreken of er toch nog rek zit
Komt er alsnog een procedé
Voor een ordentelijke Brexit?
 
Noord-Ierland blijft het pijndossier
Wie wil een land waarom een hek zit?
De daar bevochten pais en vree
Komt in gevaar bij deze Brexit
 
Die trotse natie, de UK
Gelijkt een schip waarin een lek zit
Gestaag verzwolgen door de zee
Dit ten gevolge van de Brexit
 
dooievaar
 
 
Een witte veer waait op de wind,
Een zwarte veer drijft in de sloot.
Waar is de Dooievaar naartoe?
Waar zou hij zijn gebleven?

We vroegen het een Hagenaar.
Die zei: ‘Hè, is ie weg? Wat raar.’
We vroegen ’t een Egyptenaar.
Die zei: ‘Ik zag hem vorig jaar.’

We vroegen het een steunpilaar.
Die zei: ‘Het nest voelt minder zwaar.’
We vroegen het een makelaar.
Die zei: ‘Piekfijn en instapklaar.’

We vroegen het een weduwnaar.
Die zei: ‘Hij is nu vast bij haar.’
We vroegen het een moordenaar.
Die zei: ‘Zijn botjes liggen daar.’

We vroegen het een lepelaar.
Die zei: ‘Hij smaakte nergens naar.’
We vroegen het een leugenaar.
Die zei: ‘Daar is geen woord van waar.’

Soms zien we ergens even
een schaduw overzweven.
Waar is de Dooievaar naartoe?
Waar zou hij zijn gebleven?

We vroegen het een vogelaar.
Die zei: ‘Hou nou je snavel maar.’
 
 
kwartet2
Pexels
 
Ik heb van mij drie klonen laten kweken
Één luistert naar mijn vrouw als zij veel praat
Zij is nu heel content als nooit tevoren
En ik hoef haar gezwets niet aan te horen
Noch trivialiteiten te bespreken
 
Kloon twee werkt zich volkomen uit de naad
Voor mij dus geen kantoorkolossenkerkers
En ook geen halfdebiele medewerkers
Door wie ik elke dag word afgezeken
 
En nummer drie, mijn steun en toeverlaat
Met hem ga ik vaak stappen en veel feesten
Een broederschap met vier verwante geesten
Ik denk dat ik het prima heb bekeken
 
(En nog een ding, met mijn drie aliassen
Is het áltijd gezellig klaverjassen)
 
zand
Pexels
 
Rijkswaterstaat verhoogt de kust met zand,
bescherming voor de duinen en de dijken.
Graag ga ik naar de werkzaamheden kijken,
maar thuisgekomen heb ik vaak het land:
 
wanneer ik al die korrels op mijn kleed zie
dan lijkt dat wel mijn eigen zandsuppletie.
 
hindermissen
Pixabay
 
Mijn eerste liefde? Bij de volkstuinclub!
Zij kweekte zonnebloemen en cyclamen,
ik ecopostelein en biobramen,
die zij venijnig sproeide met Roundup.
 
Mijn tweede lief had een garagegeur.
Ze was geslaagd voor haar monteursexamen.
Voor dieseluitstoot zou ze zich nooit schamen,
ze was een echte gaspedaalchauffeur.
 
Mijn derde lief en ik, we raakten slaags
toen wij niet uit een energietwist kwamen.
Zij hoefde geen geïsoleerde ramen
en badderde of douchte drie keer daags.
 
Het eindigt altijd weer met irritaties.
Ik wil alleen maar duurzame relaties.
 

danishblue

Van het wachten op de ware moe
vind ik troost bij Danish blue
Qua prijs alleen al ligt ze voor
op Gorgonzola en Roquefort
 
In de schappen van Goes tot Århus
wacht ze je op in doorkijkbloes
Gekoeld, in vacuüm getemd
wordt ze geopend ongeremd:
 
roomblank, turkoois geaderd
en gekruid als een atlete nadert
zij de ruige Vikingvrouw
 
die badend in het Oostzeeblauw
beschonken of een tikje stoned
haar nieuwe keizerskleren toont
 
ingeblikt
Cartoonclips 
 
Ik heb ze op tv altijd gemeden
Programma’s met een ingeblikte lach
Toch was het confronterend toen ik zag
Dat deze lachers al zijn overleden
 
Om grappen die nu bijna zijn verboden
Wordt enkel nog gelachen door de doden
 
opruiming
pixabay 
 
De hittegolf is echt wel afgelopen
Nu komt de tijd van regen en van kou
Ik overwoog voor mij en voor mijn vrouw
Een mooie warme nertsjas te gaan kopen
 
Gelukkig dat we net op tijd bedachten
Nog even op de opruiming te wachten
 
bravofrank
 
26 september, 14.30 uur, 2020 in de Kleine Komedie, Amsterdam
 
Vijf kwartier rijmplezier! Een middag lichte gedichten en vrolijke taalkunst. Met Ivo de Wijs, Pieter Nieuwint, Theo Danes, Marjolein Kool, Jan J. Pieterse, John Schleipen en Frank van Pamelen. Een mooie matinee rond het verschijnen van Franks verzamelbundel 'Bravogeroep en Enthousiast Gefluit' (Nijgh & Van Ditmar).
 
Gratis toegankelijk! Let op: beperkt aantal plaatsen. Aanmelden (voor 1 of 2 kaartjes) per DM of via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.  . Evt. bevestiging krijg je uiterlijk 14 september. Welkom, welkom!
 
 
test
 
Geen hoge koorts, noch droge hoest of snot
Dus eigenlijk volledig vrij van klachten
Toch houd ik het niet vol om nog te wachten
De overbuurman is er ook gespot
 
Dus snel op pad voordat het straks te laat is
Ik moét die COVID test, want het is gratis!

 

Soldatentrein
Wikimedia
 
Negentienveertig - een soldatentrein
Die zwaargepantserd opstoomt richting strand
'Wenn's Wasser nicht zu kalt ist, geh' Ich 'rein!'
'Wie hübsch werden da wohl die Mädel sein?'
't Is altijd leuk in een toeristenland
 
scheiding
Flickr.com
 
Het lijkt de dag van gisteren, begin 2014
Haar oog viel dankzij Funda op een oude boerderij
Ze kon door het verval heen volop woonplezier en sfeer zien
Een grote tuin en flink wat kuubjes lebensraum erbij
 
Half mei ontvingen wij de sleutels van ons droomverblijf
We klusten dikwijls samen of met vrienden – heel gezellig! –
Terwijl het grote werk gedaan werd door een bouwbedrijf
Het was de investering van mijn leven, wist ik stellig
 
Er wordt soms quasiwijs beweerd: relatie is een werkwoord
Maar of dat altijd transitief en wederkerend is…
Zoals een flauwe najaarszon verwaterd aan het zwerk gloort,
Zo legt de tijd op menige romance een laag vernis
Intussen was er ook bij ons zo goed als geen amour meer
De sleur, maar meer nog continue rugzakdynamiek
Had steeds meer weg van matige reality-tv
 
En toen opeens was daar (ze werkte op een AZC)
Een Pakistaan – en groeide er een liefdesromantiek
Hij dompelde haar onder in de christelijke oerleer
Zo zag ze niet alleen het licht, maar tevens het bewijs
Dat onze huwelijksband gewoon al tijden niet meer goed zat
Het wederzijdse jawoord voor een levenslange reis
Ontaardde in een enigszins gemoedsbepalend bloedbad
 
Ik had mijn geld en ziel en zaligheid erin gelegd
Het leidde onverwacht niet tot een waardige bekroning
De poen en spullen zijn verdeeld conform het scheidingsrecht
En zij woont elders vrij voordelig in een eigen woning
 
Veel geld maakt niet gelukkig, want het hebben went heel snel
Het is wel ongelukkig voor de rijkste van het stel
 
Flying V
Pixabay
 
Mooie ontwikkeling
Nieuw model vliegtuigen
Delft had het testmodel
Heden al klaar
 
Knap hoor, die studie in
Aërodynamica
Maar Flying V
Is voor mij een gitaar
 
Grapperhaus
Flickr.com
 
Dit is vandaag de laatste dag
Dat ik justitie leiden mag
Dat ik door die bruiloftsstoet
Nu mijn baan verlaten moet
Niet zo bovenop elkaar
Anders zijn de rapen gaar
Maar ze bleven op ‘n kluit
Morgen vlieg ik eruit
 
Gejoel en gefluit
Ik heb het verbruid
bim-bam-bim-bam-bom
Morgen vlieg ik eruit
 
Hield ik nou dat feestgedruis
Lekker veilig binnenshuis
Maar de meute moest expres
Allemaal op het bordes
En daar stonden samen braaf
Roddelblad en fotograaf
En die riepen naar de bruid
Morgen vliegt hij eruit
 
‘n Spijtig besluit
Ik heb het verbruid
bim-bam-bim-bam-bom
Morgen vlieg ik eruit
 
 
* Op de wijs van 'Morgen ben ik de bruid' (Willeke Alberti)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dutje





je volgevreten lijf hangt in een stoel
een luid geronk komt uit je open smoel
je weeë lucht van zweet walmt om je heen
en blauwe kabels lopen op je been

maar goed, je houdt nu even toch je bek
en staakt voor dit moment je dom gekwek
je loze praat verstomt misschien een uur
dan word je wakker, barst weer los vol vuur

ach, allen zijn we ook maar wie we zijn
ik ben voor jou toch ook geen echte heer
en niets krijgt mijn gevoel van liefde klein

dus rust je eenmaal op je laatste stek
dan leg ik zorgzaam bloemen bij je neer
wel gauw graag, anders word ik stapelgek