examen mildredr rios
Afbeelding: Mildred Rios op Pixabay 
 
Daar zit ik dan, chemie-examen, heus ik had geleerd!
Maar heb de vragen, tot nu toe, compleet geruïneerd
 
De eerste twee: Hg, Fe
Ik leerde Hg vluchtig, dus die was ik snel vergeten
Fe, dat is ironisch, heb ik écht heel goed geweten
 
Toen sodeju: Cr, Au
Beschroomd begreep ik dat Cr mijn hoofd was uitgerold
Ik constateerde pijnlijk dat dit óók voor Au gold
 
En nu? Oh nee: Zn, Pb
Ook bij de laatste vragen zinkt het lood mij in de schoenen
Ik haal vast weer een twee en zal mij met dat lot verzoenen
 
Ik had het nog met ezelsbruggen in mijn hoofd geprent
Maar ben vandaag toch simpelweg niet in m’n element
 
Ja, lekker dit weer
Die zeventien graadjes
Het mocht wel een keer
Ja, lekker dit weer
 
Mijn tong doet nu zeer
Door zalm met tomaatjes
Ja, lekker dit weer
Die zeventien graatjes
 
pexels kampus 6950722
Pexels
 
Ze zijn om vijf uur ’s nachts al uit de veren,
begeven zich in stilte naar de kerk
en wijden zich daarnaast aan werelds werk
om geld voor hun abdij te genereren.

Al steken mensen vele kaarsjes op
en kopen zij geregeld rozenkransen,
toch zagen deze paters eerder kansen
met zuiver water, gerstemout en hop.

Ik mijmer bij zo’n glas vol zonneschijn:
wat voelt het goed om donateur te zijn!
 
Een pietje-precies uit Maastricht
Verzond een wanhopig bericht:
'Ik wil graag een man
Zo gay als maar kan'
Hij bleek te veel perfectionicht 
 
Door stormwind kwam een hop uit Echt
toevallig in Den Haag terecht,
waar hij zijn grote liefde vond.
Nu hopt en vliegt hij zingend rond,
als trotse vader in zijn nopjes
met zeven Echtse Haagse hopjes.
1x1 wit
Ik weet allang niet meer hoe of ze heetten
Ik denk Suzan, of Maaike, was het Bep?
Op Tinder of op Parship in de app
Maar hun gezicht ben ik helaas vergeten

En op die site voor hoger opgeleiden
Dat durfde ik natuurlijk best wel aan
Daar hadden Ellemiek, Elise, Sjaan
Veel babbels, voordat onze wegen scheidden

De ommetjes door bos of over ’t strand
Ik zou ze achteraf niet kunnen tellen
En altijd dagje later even bellen
Zo hou je ze het beste in de hand

Hoe vaak ik wel niet samen heb ontbeten
Ik hoor u zeggen:’Mán wat kandidáten!’
 
 
 
Een morele kater

Dat ik jou vertrouwd had
Dat voelt als knock-out schat
Want nu je mijn goud jat
Begrijp ik da’k fout zat


Vergankelijkheid

Mijn zaak was een goudmijn
Een handel in moutwijn
Maar nu ben ik oud, Stijn
En zal spoedig koud zijn 
 
Ik heb vandaag weer wat te zeuren:
een complimentendag? Komaan!
Die onzin moet eens van de baan.
Moet alles echt naar rozen geuren?

De plicht om mensen op te fleuren,
waar haalt men dat idee vandaan?
Waarom die wilde wierookwaan?
Ik geef niet thuis! Gaat niet gebeuren!

Zo heb ik weer wat afgedreind
tot wanhoop van mijn recensenten,
eenieders leesplezier verdwijnt.

Het vergt een veelheid van talenten
dit vers te lezen tot het eind.
(U deed het toch! Mijn complimenten!) 
 
 
 
 
Een klimmer sprak triest in Terheide:
Mijn maat had die kloof moeten mijden
De treurnis is groot
Voor mij zal zijn dood
Tot klimmaatverandering leiden
 
Lim klimmaat Jeppe hvv
Foto: MvP
We vielen ooit in dubbelzijdig tape
En kleefden sinds die dag zo innig samen
Dat yin en yang bij ons op cursus kwamen
We waren als het pompje en de zeep

We liepen onopzettelijk synchroon
En zaagde ik een plankje voor mijn boeken
Was jij al de verbanddoos aan het zoeken
We waren als de sperzie en de boon

Ik wist na ‘schat..’ al wat je van me vroeg
De wasmand bij de gangdeur zei genoeg
 
YinYang
Pixabay
 
WaterhouseEchoandNarcissus
Echo and Narcissus - John WilliamWaterhouse
 
Middelbaar onderwijs
Lectio latina
Onder mijn neus groeiden
Twee plukjes dons

Daar ik veel last had van
Onderoplettendheid
Kwam ik niet verder dan
Tam Pax Tam Pons*

-/-

Puistige jongeling
Schoonheid in spiegelbeeld
Amor kwam langs en
Liep lachend voorbij

Nog niet behept met een
Testosteroncomplex
Was er slechts voetbal
En scouting voor mij

-/-

Derde gymnasium
"Waarom ontloopt ge mij?"
Ik was Narcissus
En Echo was jij

Wij snapten niks van die
Metamorfosequatsch
Knuffelden stiekem
Het tweede uur vrij

-/-

Bromfiets en basgitaar
Meisjes in overvloed
Ik zat gebamzaaid –
Althans in mijn hoofd

Tot ze mijn hart met haar
Allesverstillende
Echostem eeuwige
Trouw had beloofd

*onzinkreet, betekent zoveel als: "Zo de vrede, zo de brug"
 
Laurel and Hardy 1
Hal RoachStudios, Public domain, via Wikimedia Commons
 
 
Geen slapstick die ik zo frequent bekeek.
Als kind vond ik hun kolder pure fun.
Hoe zwart of wit het leven wel eens leek,
ze steunden elkaar steeds door dik en dun.

Helaas, wat ooit een mooie vriendschap was,
verzandde in een einde zonder kleur
door vrouwen, geld, maar ook obesitas.
Ze konden niet meer samen door één deur.
 
Wachtkamer
Freepik
 
Het is vandaag weer overvol:
migraine, astma, buikpijn, griep,
paniekaanval, cholesterol,
een indigestie, een poliep.

Er wordt geleden en getreurd,
men voelt zich depressief en moe
en zit te wachten op zijn beurt,
een enkeling tot bloedens toe.

Mijn rol? Ik zorg voor wat vermaak,
zo’n ziekenboeg moet opgepept,
mijn spelletje valt in de smaak:
‘Ik heb ik heb wat jij niet hebt.’

Dan moet je raden van elkaar
met welke kwaal de ander tobt.
Ik heb met krukken en brancard
al vele wachtenden gefopt.

Mitella om mijn elleboog,
een angstaanjagend hoestprobleem,
een gipskraag, een bepleisterd oog,
terwijl ik kom voor mijn eczeem.

Het wordt steeds schalkser toegepast,
het is gegroeid tot fenomeen,
of men nu maalt of moeilijk plast,
men veinst zich doof of slecht ter been.

Er wordt geanimeerd gegrapt,
we lachen ons een deuk, een bult.
Soms is een kneus zo opgeknapt
dat hij vertrekt vóór het consult.
 
Zo'n tochtje in de skilift is genieten
De beugel dicht en langzaam stijg ik op
Het uitzicht naar de hoogste top is top
Een witte wereld met wat groene sprieten

Verheven zweef ik even door de bergen
Ik voel me rijk in Oostenrijk vandaag
De pistes kregen 's nachts de volle laag
Daar dansen nu wat uitgelaten dwergen

Een skiër roept grüß Gott als hij me ziet
Ik schrik: zo hoog ga ik toch ook weer niet?
 
Gruss Gott hvv
Foto: MvP
 

richardsdrawings moose 1791108 640

Pixabay
 
een lenige eland uit Stirling
is domweg bezeten van curling
de herfstdagen niet
die zijn voor de griet
dan doet hij drie weken aan burling
 
Nu tal van ouders in Amerika
Hun kinderen naar merken gaan vernoemen
Verwordt vast dit vernoemen tot verdoemen
Want ga de consequenties maar eens na:

Men noemt een kind bijvoorbeeld vlot Armani
Om zo een schijn van stijl te concipiëren
Terwijl het enkel zal stigmatiseren
Die uiterst statushongerige branie

De hoon die zo'n Armanikind zal horen
Wanneer zij voor de Zeeman is geboren...
 
Ko de Laat (27 september 1969 - 22 februari 2024)
 
Meer werk van Ko vind je hier.
 
 
Mijn buurman wou de schutting renoveren.
De auto van mijn opa gaf de geest.
De schaakclub vierde pas haar lustrumfeest –
of ik wellicht daarin wou investeren?
 
Het dak van het gemeenschapshuis ging lekken.
Mijn tante zocht een sponsor voor haar boek.
Een nichtje belde aan met pakken koek –
of ik de Scoutingkas eens flink wou spekken?
 
Zo werd het langzaam duidelijk voor mij
wat men bedoelt met VriendenLoterij.
 
Laatst reed hij hier, de Google fotowagen,
met op het dak zo’n hightech apparaat
dat kiekjes maakte van de hele straat,
dus zwaaide ik, zodat ze mij goed zagen.

Op Streetview heb ik onderzoek verricht.
Daar stond ik! Maar wat denk je? Geen gezicht … 
 
Streetview 300px
Copilot
KonijnNederhop
Adobe Firefly

Een jong konijn sprak laatst te Kaus:
'Ik ga lijp hard op dance en house
Suzan & Freek en Roxy Dekker
En ook op Boef ga ik dom lekker
Dus ja, ik krijg zo'n flip van pop
Dat ík vanzelf er Hip
VanHop
 
De redactie feliciteert John de Rooy met zijn overwinning in de 81e afbakverzenwedstrijd
Hoe moet dat straks op het bordes?
Ze noemde zich een Drs.
Helaas, zo blijkt uit haar CV
behaalde zij niet eens haar P.

Beoogd D66-staatssecretaris Van Berkel trekt zich terug vanwege onjuist cv
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De stem



Een stem zegt dat ik plaats mag nemen
Ik weet alleen niet goed waarin
Dus heb ik nog maar weinig zin
Voorzie in feite veel problemen

Ik ga die plaats beslist niet claimen
Een kaartje koop ik evenmin
Ik blijf het liefst bij mijn vriendin
En schrijf voor haar nog wat poëmen

Maar hoe moet ik die stem negeren
En leg ik hem het zwijgen op?
Ik wil hem liever niet bruuskeren

Want anders roept hij keihard: Stop!
En als hij zo gaat commanderen
Dan kost mij dat beslist de kop 

Dit gedicht won de 9e prijs in de 21e Willem Wilmink Wedstrijd, waar de opdrachtregel luidde:'Een stem zegt dat ik plaats mag nemen.