Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Zoals een oude eik, door slagregens en gure
herfststormen ruw gegeseld en meedogenloos
beroofd van zijn dor loof, het zwaar krijgt te verduren -
zijn stramme stam buigt door, zijn wortels breken, broos;
 
hij steunt en kreunt gekweld, zijn kale takken schuren
langs zijn bemoste bast - zo bleef hij nog een poos
manhaftig zich verweren, de held, die van nature
een fiere dood boven een veile vlucht verkoos.
 
Mijn hemel, ik houd op, want dit duurt zo nog ureb -
een kolfje naar de hand van Biderdijk of Kloos!
Alexandrijnen hebben weliswaar allure,
maar lopen bij mij mank, of uit de maat, altoos.
 
Die versvoeten bijvijlen : voor een pedicure
zou het een godmijn zijn, maar ik blijf brodeloos.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Coolsingel (Copla )



Natuur is bedoeld niet alleen voor de legen
Maar ook de tevredenen gaan daar op pad
De dichter vermijdt het hij houdt van de stad
Hij ‘s domweg gelukkig in straten en stegen
En moet hij eens schuilen voor wind en voor regen
Dan heeft hij alvast aan een poncho gedacht
En bent u ook daar, onbedoeld of verwacht
U komt hem wellicht op de Coolsingel tegen