Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

tokkoe
© CartoonClips (bewerking IB)
 
Er was eens een klein kalfje
Dat speelde in de wei.
Het kalfje riep steeds “Tok, Tok”.
“Ik ben een kip.” zei zij.
 
Ma koe sprak toen bezorgd:
“Mijn kind kletst uit haar nek.
Ze moet snel naar de dokter.
Mijn kindje lijkt wel gek.”
 
De kinderkoeiendokter
Die heeft verstand van vee.
Van koetjes en van kalfjes
Spreekt hij zijn woordje mee.
 
Hij vat haar bij de horens,
Een spatel in haar mond.
“Mevrouw, ik kan niets vinden.
Uw kindje is gezond.”
 
Het kalfje werd een puber
Maar bleef gezellig vrij.
Voor haar geen kalverliefde
Omdat zij “Tok, Tok” zei.
 
De wijde wereld lonkte.
Zij ging haar eigen weg.
“Het kan mij toch niets schelen
Dat ik steeds ‘Tok, Tok’ zeg.”
 
Zij leerde wijze lessen.
Het kleine kalf werd groot.
Zij wist van hazen vangen
En koeien uit de sloot.
 
Ook ging zij liedjes zingen.
“Tok, Tok” was daar ook bij.
De koeien kwamen kijken,
Ze stonden in de rij.
 
Een hele zaal vol koeien.
Een waarheid als een koe:
Wanneer een koe iets mooi vindt
Dan zegt een koe toch: ”Boe”.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vae victis

vaevictis
 
Het leek zo doodeenvoudig op die dag
De wereld werd beoordeeld op zijn daden
De mensheid was verdeeld in goed en fout
 
Dus duwden wij met overwinningslach
Het karretje waarop zij is geladen
Een vrachtje dat voorgoed is afgekeurd
 
Een mens, gebonden op het ruwe hout
Bespuwd en nagestaard om haar gedrag
De horde dringt en denkt niet aan genade
 
De foto is er nog, al is 'ie oud
En of je hem nu weggooit of verscheurt
Dit beeld zal voortaan altijd blijven hangen
 
Wat zwart-wit was, is later ingekleurd
En schaamrood worden onze grijze wangen