Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

U heeft het wellicht meegekregen in het kader van de uit de hand lopende uitwassen van de #metoo-discussie; de nieuwe beeldenstorm is begonnen. Neem nu de verbanning van de schone kunsten naar de kelders van musea, bijvoorbeeld het schilderij 'Hylas and the Nymphs' van John Waterhouse door de Manchester Art Gallery.

Naar verluidt hangt het werk weer aan de wand. Maar als men dan toch vertwijfeld gaat zeulen met die spullen, doen wij graag de suggestie om een onherstelbaar verbeterde variant terug te hangen. Als voorbeelden hieronder die van Frits Criens, een voorproefje uit zijn bij Uitgeverij Liverse te verschijnen 'Vreemde Onthullingen', of die daaronder van Inge Boulonois. Of allebei natuurlijk.

 

 

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Grumpel & de Raburp


 
Eenmaal in de achttien dagen
kruipt de Grumpel uit de grond
om aan de Raburp te vragen
waar de bus stopt naar Roermond.
 
De Raburp pakt dan een takje
en gaat zitten op zijn kont,
en hij schetst op zijn gemakje
in het zand een plattegrond.
 
Alle haltes, alle lijnen
van de trein, de tram, de pont
ziet de Grumpel daar verschijnen
en hij kijkt met open mond.
 
‘Doei!’ hoort hij dan plots. ‘De groeten,
enig om je te ontmoeten,
veel plezier straks in Roermond
met je broer en zeven zussen!’
 
Zoekend blikt hij in het rond:
de Raburp is ervantussen,
maakte vlot zich uit de voeten
naar een verre horizont.
 
‘Hela, je vergeet de bussen…’
zegt de Grumpel met een frons
maar er reageert geen hond.
 
Dus hij antwoordt binnensmonds:
‘Nou, tot over achttien dagen!’
en hij gaat weer ondergronds.
 
(Soms voelt hij de boel bewegen
als er boven hem een lege
bus voorbijscheurt naar Roermond.)