Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 Coveradriaan

Alleraardigste Lezer (V/M)

Zo langzamerhand kwam ik onderwerpen te kort om mijn gerijmel op bot te vieren, totdat ik mijn cd-verzameling van jazz-standards en evergreens eens doorging en wat bleek (wat ik trouwens allang wist): De bands spelen prachtig, de solisten zingen als leeuweriken, de lyrics zijn haast altijd te simpel om serieus genomen te kunnen worden, en de titels, ja, daar kon ik zelf wel wat mee doen.

Dus als je een gedichtje van me leest met een Engelse naam, dan is het louter geïnspireerd op de titel van de betreffende song en staat het los van de oorspronkelijke tekst van de songwriter.

Mocht je het wat vinden, prachtig. Zo niet, dan sla je ze toch gewoon over.

als immer,
Je Adriaan

 

Dit schreef Adriaan van Dam in het forumgedeelte van “Het Vrije Vers” op 20-02-2015. Een paar jaar voordat hij getroffen zou worden door een zware hersenbloeding. Na een langdurige revalidatie krabbelde hij langzaam op maar bezweek uiteindelijk aan de gevolgen van longkanker.

Uit de gedichten van Adriaan stelde Remko Koplamp een boekje samen met 47 sonnetten die, zoals bovenaan al te lezen viel, allen in eerste instantie geïnspireerd zijn op jazz-standards en evergreens.

Remko: “Adriaan was een plezierdichter in de ware zin van het woord. Een vakman ook met een geheel eigen geluid en op het forum hebben de meesten hem leren kennen als een zeer aimabel collega-dichter. Ik ben verheugd dat ik deze ‘muzikale’ gedichten middels een bundeltje aan de vergetelheid heb mogen ontrukken.”

Het boekje, getiteld In a sentimental mood is alhier te bestellen:

https://www.mijnbestseller.nl/shop/index.php/catalog/product/view/id/420371/s/in-a-sentimental-mood-174197-www-mijnbestseller-nl/

 
 
Van zoenen en zo (My Old Flame / Miles Davis)
 
Wij zaten samen in de zesde klas.
Zo’n jaar of twaalf, dus zestig jaar geleeën
toen wij echt dachten dat we samen vreeën
maar wat niet meer dan slechts een wangzoen was.
 
Maar toen we, wat zal ’t zijn, zo’n veertien waren
ik wist van weinig, zeg maar nog van niets,
jij stukken wijzer, leerde mij toen iets
dat ik daarna nooit zó meer heb ervaren.
 
~ Het was een tongzoen ~ wist je te vertellen ~
dat hoorde als je iemand aardig vond,
dan ging je met je tong in elkaars mond
en deed je ’t goed, dan voelde je libellen ~.
 
Vandaag zag ik je weer en dacht aan toen:
Zo’n zoen zou ik graag over willen doen.
 
Adriaan van Dam
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het verhaal van een klokkenmakersfamilie





Hans Kuckuck was een slimme knaap, geboren in Tirol.
Hij leerde klokkenmaken op de klokkenmakersschool
Hij reisde door Europa heen als wandelend gezel ( * )
En kwam in Nederland terecht en dat beviel hem wel

Hij opende een klokkenmakerszaak in Purmerend
Zo werden Kuckuks klokken in heel Nederland bekend
Hij maakte kennis met Marie, dat was een mooie meid
Want op het vlak van vrouwen was Hans Kuckuck bij de tijd

Marie die hem met liefde tot een haastig huwlijk dwong
Het was een ‘moetje’ maar ‘men’ dacht toen aan een koekoeksjong
Het werd een dochter, later trouwde zij een goeie vent
En Kuckuck, die nu Koekoek heet, zocht juist een assistent

En Marcus Tik, zo was zijn naam, was ouderwets bekwaam
Zo boekten Hans en Marcus samen veel succes en faam
De stamboom van de Koekoeks kreeg een uiterst fraaie loot
Maar ondanks veel geploeter werd de Koekoektak niet groot

Voor Koekoek bleef het bij één kind, maar kijk naar Tik zijn tak
De namen van zijn nageslacht dat vult een boedelbak
En onder aan die tak van Tik daar hangt uw dienaar; ik
Ik schreef u de geschiedenis van Koekoek en van Tik

Marcus Tik.

(*) Ich bin nur ein armer Wandergesell

Koop koop koop