Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

aartstaartjes
Foto: Wikimedia Commons
 
I.M. Aart Staartjes 
 
De oude man die in de diepte staart
en neerziet op het kleine aards gewemel
wist reeds: jou laat ik binnen in mijn hemel
jij bent hier heel hard nodig, meneer Aart
 
Voor jou heb ik één van de mooiste taken:
jij mag hier onze kindertjes vermaken
 
Ben Hoogland
 
*
 
Dag meneer Aart
 
Zelfs Buurman Baasje heeft geen woordje klaar
En schuifelt met betraande ogen langs de baar
 
Christiaan Abbing
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Natuurlijk

 


Vol zomer. Zwervend zoekt ze de natuur.
Geniet volop van bomen, struiken, grassen
en ademt zoete geuren van gewassen,
ervaart al wat ze ziet als goed en puur.

Ze laat zich door een haastig hert verrassen,
de tijd verliest betekenis en duur.
Ze loopt genietend alsmaar uur na uur;
ze stopt, ze hurkt en gaat dan zitten plassen.

De paardenbloem eronder kijkt omhoog 
recht in de zonbeschenen waterboog
van klaterende en zachtwarme stromen.

Hij houdt zijn stralend gele hoofd niet droog
en stort zich (dat hoeft verder geen betoog)
in mooie en behoorlijk natte dromen.